RunningRonald.nl

De Leiden Marathon – Het hardloopevenement waar ik al sinds 2004 aan meedoe – Vandaag was het de 35e editie van dit Leidse loopfeest maar niemand wist bij de start dat dit een editie met een zwart randje zou gaan worden.

Vanwege de warmte was de start van de marathon vervroegd naar 08:30 uur. Normaal pak ik de trein maar op zondag gaat de eerste trein pas om 08:00 uur. Ondanks dat het maar een ritje is van 10 min naar Leiden Lammenschans vond ik het toch wel erg krap worden. Wandelen naar het centrum, startnummer ophalen, tas inleveren en naar de start wandelen, dit jaar voor het eerst op een andere locatie dan de Breestraat.

Mrs. Leiden Marathon: Mok

Dus, toch maar met de auto naar Leiden, parkeren op de Haagweg en met het gratis busje naar het centrum. Ik maakte nog een praatje met de chauffeur van het busje die, in plat Leids, vertelde dat hij de buurman is van Mr. en Mrs. Leiden Marathon, Tjeerd en Mok Scheffer – hoe klein is het wereldje?

Zoals gezegd, de start is sinds deze editie op de Koninginnelaan, een zijstraat van de Lammenschansweg. Hier verzamelen zich zo’n 3000 lopers die aan de marathon meedoen. Het is bizar druk, het lijkt wel of er steeds meer mensen aan de marathon meedoen, opvallend veel jonge mensen… of ben ik nu gewoon een oude stekker aan het worden waardoor dit extra opvalt? 🙂

3000 lopers voor de marathon

Na de start lopen we eerst nog een stukje richting het centrum en draaien dan om om de Lammenschansweg af te lopen, Leiden uit en richting Zoeterwoude Dorp. Het zonnetje schijnt flink, qua temperatuur is het best nog goed te doen. Door Zoeterwoude lopen is altijd gezellig. Veel mensen langs de kant en in de gezellige straat Watertje is altijd veel muziek. Mijn beoogde tempo van 5:30 min/km lukt goed en ik stap lekker door, via de polders naar Hazerswoude waar we weer door het buurtschap Groenedjik lopen. Hier is het parcours iets veranderd, geen lusje meer door dit wijkje maar gelijk de wijk uit naar de Woonboulevard waar we weer via het ponton de Oude Rijn oversteken.

Lusje op de Lammenschansweg

Onderweg maak ik hier en daar een praatje en vlak voor Koudekerk ving ik een gesprek op tussen een stel die genieten van deze onbekende omgeving. Ik haak bij hen aan, Laura en Jos en ze vertellen dat ze uit Eindhoven komen en hier hun eerste marathon lopen. Leuk! maar hoe kom je zo in Leiden, vraag ik hen. Rotterdam was de bedoeling maar die zat vol, Leiden was de eerst volgende mogelijkheid. Nou, de Leiden Marathon kan zeker concurreren met de Marathon van Rotterdam. Zeker net zo gezellig maar dat wel een flink stuk goedkoper!

Merit en Levi langs in Koudekerk

In Koudekerk zie ik veel bekenden, hier bij de brug ligt mijn ouderlijk huis slechts 300 meter verderop. Ik zie zelfs mijn oude tandarts nog langs de kant en een stukje verderop staan Merit en Levi! Dat was een leuke verrassing! Even snel een kus en een knuffel, banaantje mee en door. Zou wel mooi zijn als ik ook deze marathon weer onder de 4 uur kan lopen.

Ik neem afscheid van Laura en Jos en wens hen succes. “Als je dit tempo aanhoudt ga je zeker je eerste marathon onder de 4 uur doen” – en dan zou hen uiteindelijk ook lukken! (3:56)

Hoogmade is de volgende plaats waar we doorheen lopen – even snel een plaspauze (oude man he) en weer verder. De halve marathon zit erop, onder de 1:58 dus nog steeds mooi op schema.

Het wordt al wat warmer en terwijl we naar Roelofarendsveen lopen zijn er al een paar lopers aan het wandelen. Onderweg staan diverse mensen met extra water en tuinslangen verkoeling te geven. Veel enthousiaste mensen langs de kant en veel high-fives van kinderen. Onder de A4 door richting het kleine dorp Nieuwe Wetering – hier zie ik een hardloopster in/op een soort loopbuggy waarmee zij aandacht vraagt voor behandeling van hersentumoren. Respect voor deze dame!

Respect voor deze dame

De weg gaat verder richting Rijpwetering. Ik zie een man voor mij lopen met een Noorse vlag op zijn shirt en de plaats Stavanger – ik haak bij hem aan en spreek ‘m aan: “Wow – all the way from Norway?”  – we maken een gezellig praatje en hij vertelt dat lopen in Nederland leuk is en lekker vlak 🙂 – In Noorwegen zijn ook mooie marathon zegt hij. Dat geloof ik graag, Noorwegen staat nog op de planning. Ben tot nu toe niet verder (hoger) gekomen dan de Lidingöloppet in Zweden die hij toevallig ook heeft gelopen.

Ik wens de Noor succes met de laatste 12KM en loop langs de molens richting Rijpwetering. Hier zou mijn kapster Donna staan, en ja hoor, precies op de afgesproken tijd kom ik bij haar, haar man en moeder aan. Even snel een praatje, ook hier weer een banaantje mee en weer verder. Het tempo is nog steeds 5:30 gemiddeld en dat wil ik graag zo houden, al weet ik dat het moeilijke stuk van de Leiden Marathon er nu aan gaat komen. 

Na Rijpwetering volgt nog het kleine dorpje Oud Ade en daarna komt een glooiend stuk van zo’n 4KM waar je altijd tegenwind hebt. Op de Nieuweweg richting Leiderdorp raak ik in gesprek met Robbe, een Belg die vandaag ook z’n eerste marathon loopt. Zijn vader loopt ook mee maar is zo’n half uurtje achter hem. We kletsen een beetje over marathons in Nederland en België. Robbe heeft het wel zwaar maar kan nog wel bij mij aanhaken en hoopt onder de 4 uur binnen te komen, nou Robbe, met dit tempo gaat je dat lukken.

De molen langs de Poeldijk

Het laatste stuk van de marathon komt eraan, hier, bij de Spanjaardbrug ga je Leiden in en komen de halve en hele marathon samen. Het is druk hier op de Lage Rijndijk – veel lopers en veel publiek. Aan het einde is de Zijlpoort, altijd een mooi stukje uit de marathon. Ik pak mijn telefoon en maak even een foto, mij niet realiserend wat er 400 meter verderop aan de hand was.

Op Lage Rijndijk ontvouwt zich een drama

Onderweg had ik al wel wat lopers langs de kant gezien, sommige zaten op de grond en kregen water, anderen lagen op de grond en werden gekoeld en verzorgd door hulpverleners maar hier, op de hoek van de Lage Rijndijk en de Herensingel was iets goed mis. Witte zeilen werden omhoog gehouden om een dramatische gebeurtenis af te dekken. Ik zag veel politie, ambulance personeel en vrijwilligers van de Leiden Marathon, allemaal druk bezig. Koude rillingen kreeg ik ervan. 

Ik liep door over de singels, nog drie kilometer naar de finish. Bij 40KM staat altijd oud-collega Mirjam dus daar was ik op gefocust en keek al naar haar uit aan de rechterkant van het parcours. Plots komt ze op mij afgerend vanaf de linkerkant en zo blokkeren we de route voor de lopers achter ons. Ik neem, al hardlopend Mirjam mee naar de linkerkant van de singel, draai daarbij om mijn eigen as, verlies mijn evenwicht en val achterover. Ik kan gelukkig mijn val opvangen met mijn rechterhand, Mirjam schrikt maar ik vertel haar dat ik alleen een schaafwond aan mijn hand heb. Even snel een knuffel en weer door. 

Bij de Morspoort zie ik Robbe weer, ik geef ‘m nog even snel een toeristische tip: “Kijk, dat is het ouderlijk huis van Rembrandt van Rijn”. Robbe kan niks meer zeggen, hij is blijkbaar van plan deze laatste kilometer te knallen en zal net onder de 3:52 binnenkomen. Goed gedaan!

De laatste 500 meter: ik probeer in het publiek langs de kant nog oud-klasgenoot Suzanne te spotten maar het is niet te doen, het is te druk en niet veel later kom ik over de finish in een nettotijd van 3:54:51 – met inderdaad een gemiddeld tempo van 5:30 min/km – hoe minder ik train, hoe sneller ik word blijkbaar 🙂 – een geslaagde marathon!

Mijn vaste medaille-dame

Ik zoek mijn ‘vaste’ medaille dame op en krijg van haar weer een mooi exemplaar omgehangen. Merit en Levi zijn naar Leiden gekomen (leuke verrassing) en ik spreek af hen te ontmoeten bij het tentenkamp. Daarheen lopend word ik aangetikt door Robbe, hij bedankt mij en ik feliciteer hem.

Robbe en RR

Aangekomen bij Merit hoor ik van haar dat de 10KM is uitgesteld en later word geannuleerd, net als de Kidsrun. Nu dringt langzaam het verschrikkelijke nieuws door. Op de hoek bij de Lage Rijndijk is de 15-jarige Rosalie uit Oegstgeest, deelneemster aan de halve marathon, onwel geworden en overleden…

Reanimatie en de inzet van het speciale medische team van de trauma-helicopter mochten niet meer baten. Een mooi hardloopfeest wat verandert in een tragedie. Heel veel sterkte gewenst aan alle nabestaanden en ieder die Rosalie dierbaar was ✨🙏

Leiden Marathon schrijft op haar website:

Wat een prachtig sportweekend had moeten worden, werd op een ingrijpende manier onderbroken door het verschrikkelijke nieuws rond het overlijden van een jonge deelneemster op de halve marathon. Onze gedachten blijven bij haar familie, vrienden en iedereen die door dit verlies geraakt is. Dat blijft moeilijk in woorden te vatten.

We zijn ons ervan bewust dat de 35ste editie voor altijd verbonden blijft met wat er is gebeurd en dat dit het beeld van het weekend bepaalt. Tegelijk voelen we ook dankbaarheid en kracht voor de manier waarop deelnemers, vrijwilligers en publiek elkaar in een zeer moeilijke situatie hebben gesteund en gedragen.

We beseffen dat we, hoe zwaar dat ook is, verder moeten. Juist daarom kijken we ook terug op alles wat er voorafging aan het vreselijke incident. Het wandelevenement op zaterdag blijft groeien en trok dit jaar ruim 2.500 deelnemers. Ook gaven de hardlopers de stad kleur op de zaterdagavond, met de teruggekeerde nightrun. En de nieuwe startlocatie op de Koninginnelaan op zondag heeft het evenement een krachtige impuls gegeven. In combinatie met het Wilhelmus, opnieuw gezongen door Cato de Jong, zorgde dit voor kippenvel op de armen.

We hebben gezien hoeveel energie en betrokkenheid er is bij deelnemers, vrijwilligers en publiek. Dat geeft ons de kracht om voorzichtig toe te werken naar de 36ste editie van de Leiden Marathon, op 8 en 9 mei 2027.