Coast Marathon 2026
Het is even een tijdje stil geweest op mijn blog. Normaal gesproken loop ik in het najaar ook nog wel één of twee marathons, maar omdat ik ze vorig jaar zo dicht op elkaar had gepland, was mijn laatste marathon van 2025 op 30 augustus: die mooie, op de Drentse Hondsrun.
Nu is het tijd voor de planning van 2026 en de eerste marathon is er eentje van Bearsports, een trailorganisatie uit het zuiden van het land. Twee andere (trail)marathons van Bearsports heb ik al gelopen: de Wijn Marathon en de Heuvelland Marathon, beide in Zuid-Limburg. En laten ze nu ook een trailmarathon organiseren in het westen, lekker dicht bij huis!
Onder de naam Coast Marathon Nationaal Park Hollandse Duinen kun je 42 km lopen over het strand en door de duinen van Katwijk en Noordwijk, bekend gebied voor mij. Hier heb ik al veel gewandeld, ook met onze hond Freek. Het strand hier heb ik hardlopend ook al eerder verkend tijdens de Zwarte Marathon en de Ultimate Low Tide Marathon.
De Coast Marathon finisht in Noordwijk aan Zee, maar de start is in Katwijk. Met een speciale bus vertrekken de marathonlopers vanuit Noordwijk om 08:15 uur. Beetje vroeg, als je het mij vraagt, aangezien de start van de marathon pas om 10:00 uur is. Om 08:45 uur komen we aan in Katwijk. De startboog staat al klaar en de naastgelegen strandtent “Sisters Beach” is al open. Bijna alle lopers gaan hier naar binnen om even wat te drinken en ruim een uur vol te maken. Ik drink een koffie en maak een praatje met een hardloopster uit Midden-Limburg die hier haar vierde marathon loopt in voorbereiding op de 60 van Texel. Bearsports is een organisatie waarvan de meeste evenementen in Zuid-Limburg en België zijn, en dat valt op: er zijn veel hardlopers — en, zo blijkt later, ook veel wandelaars — met een zuidelijke tongval aanwezig.
Wachten ben ik niet zo goed in. Wat mij betreft had de marathon al om 09:30 uur mogen beginnen. Ik ga naar buiten en maak een wandeling over het strand. Het is koud maar zonnig. De wind komt uit het zuiden, wat gunstig is, omdat het langste stuk over het strand richting het noorden is. Korte broek, lange kousen en voor de zekerheid ook maar mijn buff om en handschoenen aan. De eerste 5 km gaan over het strand richting Scheveningen, dus tegen de wind in.
Even voor 10 uur verzamelen de marathonlopers zich bij de start. Het zijn er 119 en om precies 10 uur starten we. Alle lopers gaan richting de waterlijn; het zand is daar behoorlijk stevig en dat loopt lekker. Zoals gezegd is het fris, maar straks draaien we om en lopen we weer richting de start, wat dan gelijk de eerste van de drie verzorgingsposten is. Het reuzenrad en de pier van Scheveningen zijn nu duidelijk te zien, maar zo ver gaan we niet. Na 5 km buigen we af naar links, richting het natuurgebied van Wassenaar. Nu komt de eerste klim door het mulle zand omhoog, over de duinen heen. Maar het mulle zand houdt niet op als we op het hoogste punt zijn; we gaan nog een kilometertje of zo door met deze zware ondergrond.
We komen nu op een bospad uit en dat loopt lekker. Zigzaggend door het Nationaal Park Hollandse Duinen lopen we weer richting Katwijk. Het tempo ligt op een ontspannen 5:45 min/km, goed te doen over de bospaden. Hier en daar pak ik ook nog een stukje verhard mee over het fietspad dat naast het bospad loopt. Onderweg hebben we nog te maken met een serieuze ‘roadblock’: de Schotse hooglanders zijn niet echt onder de indruk van de marathonlopers 🙂
Ik loop vlak achter de eerste dame, want regelmatig roepen toeschouwers: “Hé, je bent de eerste dame, succes!” Het is een groepje van zo’n tien lopers dat bij elkaar blijft tot we weer over de duinen heen klimmen om richting het strand te gaan. Nu hebben we lekker wind mee over het strand en komen op 13 km weer aan bij de start. Ik stop even om wat sportdrank te drinken en een paar winegums te pakken. Bij dit soort trails is de verzorging altijd erg goed.
Iemand van de organisatie vraagt of we nog runderen zijn tegengekomen onderweg en ik laat hem bovenstaande foto zien. Nu op naar Noordwijk aan Zee. Onderweg stuur ik een spraakbericht naar Bartho en Wendy, mijn neef en nicht uit Noordwijk, die mij staan op te wachten bij de tweede verzorgingspost op 20 km. Supercool van hen! In het bericht laat ik weten dat ik rond 12:00 uur in Noordwijk ben.
Ondertussen maak ik een klein praatje met een marathonloper die zijn hond aan de lijn meeneemt. Ik vraag hem of zijn hond de volle 42 km meeloopt. Hij bevestigt dit en ik spreek mijn respect uit voor hem, maar nog meer voor zijn hond. Daar moet Freek nog flink voor gaan oefenen — en ik ook 🙂 We lopen Katwijk uit en moeten een lus maken om de monding van de Rijn.
Windje mee, lekker zo over het harde zand van het strand. Dit is relaxt lopen. Ik krijg het warm en twijfel of ik in Noordwijk mijn dunne thermoshirt uit zal doen. Noordwijk komt in zicht en na een tijdje loop ik langs Huis ter Duin. Ik stuur nog een spraakbericht naar mijn neef en nicht dat ik over acht minuten bij de vuurtoren ben. Het strand af, nog even door het mulle zand en richting de 20 km-verzorgingspost. Ik vul snel mijn beker met sportdrank, want ik zie Bartho en Wendy al staan. Enthousiast begroeten ze mij. Ik geef hen snel een knuffel en ga weer door: de boulevard af, weer richting het harde zand van de vloedlijn. Ik houd mijn thermoshirt toch maar aan, maar stroop wel mijn kousen naar beneden. Nu weer met wind mee richting Noordwijkerhout, nog 8 km over het strand.
Nu wordt het weer klimmen, over de duinen heen en weer door het mulle zand. Ik passeer veel wandelaars die vandaag een van de Bearsports-wandelafstanden doen. Ook voor hen is het genieten, zo in het zonnetje. De weg terug is nu begonnen: 14 km terug door het natuurgebied achter de duinen. Grotendeels onverhard, over schelpen- en zandpaden. De wind is nu wel pittig en ik ben blij dat ik mijn twee laagjes aan heb; ook mijn kousen gaan weer omhoog. Mijn eerste gel neem ik altijd op 25 km en nu, op 30 km, is de tweede aan de beurt. We passeren hier het parkeerterrein van de Langevelderslag. Dit is bekend terrein; vaak genoeg ben ik hier geweest, met en zonder hond.
De route is wat glooiend: heuveltje op en heuveltje af, zelfs hier en daar een trap omhoog. Ik krijg déjà vu’s van de marathon met dezelfde naam: de Kustmarathon. Gelukkig zijn er hier in Noordwijk niet zo veel trappen, maar wel veel mul zand. Het venijn van deze marathon zit duidelijk in de staart!
Inmiddels ben ik aangekomen op het 40 km-punt. Nog even een lusje door het natuurgebied en dan Noordwijk in. Via de Bosweg naar de Zeereep, het laatste stukje naar de finish. Ik zie de finishboog en weet dat ik onder de tijd die ik voor ogen had (4:20) ga finishen. Op 4:16:38 stop ik mijn Garmin. Prima tijd voor deze pittige marathon, terwijl de speaker roept dat ik vijfde ben bij de mannen 50+. Ook leuk — maar hé, zoveel vijftigplussers liepen er denk ik niet mee.
Ik zie de dame staan met wie ik in het begin meeliep en vraag haar of ze de eerste plek heeft kunnen vasthouden. En dat heeft ze. Net onder de vier uur binnen als eerste dame: een nette prestatie. Ik neem nog wat te drinken, haal mijn bestelde T-shirt op en wandel weer richting de camper. Daar fris ik me even op en rijd daarna tevreden naar huis. Thuis nog even relaxen om een paar uur later te vertrekken voor de volgende marathon in Amsterdam: een dansmarathon! Een geweldig concert van Claude in het AFAS Theater. Wat een mooie afsluiting van deze bijzondere dag. Marathon nummer 75 in the pocket