RunningRonald.nl

Pacer in de Marathon van Zeeuws Vlaanderen

Ronald — Sun, 13 May 2012 21:30:29 +0000

De marathon van Zeeuws Vlaanderen. Een mooie en bijzondere marathon van Hulst naar Terneuzen waarbij ik als pacer (tempo aangever) mee zou gaan lopen… hoe het allemaal begon:
Vrijdagavond kocht ik snel nog even een ballon in Alphen (want wat is een pacer zonder ballon?) en vertrok richting Terneuzen. Op avontuur want ik was nog nooit in Zeeuws Vlaanderen geweest dus de Westerscheldetunnel rijden was al een belevenis op zich. In het café-hotel het Bolle Schaep ontmoette ik Frank en Marjolein en met z’n drietjes even bijkletsen en een drankje genomen aan de bar waar we konden genieten van ‘muzieke hoogstandjes’ zoals “Papa was a poor man” van Jack Jersey.. wie kent ‘m niet.. the love boat theme, the Ramblers, Pussycat… en zo kan ik nog wel even door gaan.. 23:00 uur naar bed en dan slapen lukte niet echt met alle muziek die gespeeld werd in de diverse cafe’tjes in deze havenstad maar uiteindelijk viel ik in slaap met Kedeng-Kendeng

Ontbijten aan de bar... in Zeeuws Vlaanderen kan het

De volgende ochtend, ontbijt om 08:00 aan de bar.. verder prima verzorgd en zo kon ik een lekker bodempje leggen voor mijn ‘gelegenheids-pacer-opdracht’. Deze marathon kent geen pacers maar toen ik op mijn blog aankondigde dat ik 4 uur zou gaan lopen, wie dat wilde kon zich bij mij aansluiten. Dit promootte de organisatie gelijk in de media en zo kende de Marathon van Zeeuws Vlaanderen zijn eerste pacer. Met Frank en Marjolein richting de sporthal in Terneuzen waar een bus ons naar Hulst bracht. In deze mooie vestingsstad zouden we met ruim 400 lopers om 11:00 uur van start gaan aan de marathon. Nog even snel een laatste plas en 3 minuten voor de start dook in startvak in. Ballon in de lucht en gaan!

Direct hield ik het geplande tempo van 5:39min/km aan en er sloot een groepje van ongeveer 20 lopers bij mij aan waaronder Evert uit Terneuzen die zijn eerste marathon zou lopen en mij een week van te voren had gevraagd of hij mee mocht lopen met mij.. ja tuurlijk. In het groepje veel Zeeuwen en Belgen waar ik helaas niet meer alle namen van heb onthouden maar we liepen lekker door. Eerst over de vestingsmuren van Hulst en daarna volgende de eerste stukken door het gras. Deze marathon gaat over asfalt, schelpen en zandpaden maar ook bos, kiezelstenen en grasvelden… niet zo maar een hele snelle en gemakkelijke 42,195KM dus…

Klaar voor de start, Frankie kijkt nog even om

Bij de doorkomst om de 5KM keek ik naar mijn tussentijd en kwam er achter dan ik een minuut boven schema liep… ik kreeg het Spaans benauwd… mijn Garmin gaf een gemiddeld tempo van 5:37min/km aan .. sneller dan gepland dus.. hoe kan dit dan? Gelukkig merkte de lopers in mijn groep ook al op dat het 5KM bord niet goed stond.. oefff.. gelukkig maar. De groep bleef lekker bij elkaar, we waren immers nu nog allemaal fris. Ook na het eerste stuk bos in Clinge (op 7KM) en de Steense bossen kwam iedereen goed mee. Op naar het dorpje Heikant waar je klein lusje moesten maken (op 15KM). Hier gingen we ook een heel klein stukje door België, tot groot genoegen van de Belgen om mij heen. Nu richting het gehucht Koewacht waar de schelpen, zand en grindpaden zich aandiende. Wel een mooie route langs oude Spaanse Forten… maar ook met veel (tegen)wind. Het halve marathonpunt op de Fortdijk kwamen we precies in 2:00:00 uur door. Prima op schema… maar de echte zware stukken zouden nog komen. Een klein gedeelte van de groep maakte zich nu los. Zij hadden zich mooi een halve marathon ingehouden en gingen nu versnellen. Met een groepje van een man of 12 gingen we verder.

Op pad met de groep, hier op 25KM met o.a. Evert (160) - Foto: Fabiola

Op 25KM, in de plaats Axel stonden Günter en Fabiola. Echt leuk! Ze hadden mini Marsjes en water voor mij klaar staan en Günter liep een stukje mee.. stoppen ging niet want tja.. ik liep op een strak schema Een kilometer later kwam er echt een moeilijk stuk. De weg af en door een grasveld langs golfbaan “De Woeste Kop” … nou een woeste kop kreeg je er wel van.. een zeer soppig grasveld. Dit was heel pittig. Ik had niet zo veel marge meer dus ook op dit stuk hield ik 5:39 aan en dat was voor de meeste te zwaar. Vlak voor het 30KM punt stonden Jaqueline, beter bekend als Curly en Mr. Curly ons nog even aan te moedigen (thanks!) en daarna volgende een klimmetje in een stuk bos. Toen werd het helemaal zwaar. Dit is duidelijk is heel anders dan een wegmarathon…. en nu nog de laatste opstakel: “Het Eiland van Meijer” (het heeft wat gekost maar dan krijg je als pacer ook je eigen eiland hihihi) getypeerd als het zwaarste stuk van deze marathon. Een stuk natuurgebied in Spui, een dorpje vlak voor Terneuzen. Op 33KM gingen we weer een stuk grasland in voor ongeveer 2,5KM. Een soort grasakker met een smalle karrensporen. Eigenlijk te smal om in te lopen maar in het gras liep het ook niet echt lekker. Duidelijk geen fijn stuk dus… ook niet voor een Meijer. Sommige lopers die ik voorbijging zeiden “Da’s nu wel spijtig dat ik word ingehaald door de 4 uur ballon…

Missie geslaagd!

Het laatste stukje door Terneuzen. Evert, die de hele tijd bij mij liep kon het tempo niet meer volhouden en liet mij gaan (hij zou uiteindelijk 4:01:54 lopen, prima gedaan!) en steeds meer vielen er af.. Op 38KM was er nog maar één man naast mij. Ik keek naar zijn startnummer waar zijn naam op stond. “Kom op Bert! Ik wil tenminste één hardloper naar een tijd van 4 uur brengen”.. Hij keek mij aan en zei alleen “Patrick…” Met wat moeite vertelde hij dat hij het nummer had overgenomen en dat hij Patrick heette. Nou Patrick, dit wordt mijn missie. Jou naar minimaal 3:59:59 te krijgen.. maar Patrick had het moeilijk.. in kilometer 40 en 41 zakte het tempo in en raakte we 20 seconden marge kwijt… wat te doen… bij Patrick blijven en dan geen tijd meer onder de 4 uur halen of al mijn trukjes uit de kast halen en hem proberen mee te slepen. “Kom achter mij, dan loop je uit de wind, blijf volhouden, haak aan, je gaat het halen!!” en zo praatte ik op Patrick in. Op 41KM liepen we op de dijk van Terneuzen, dik tegen de wind in… “Zie je die boog daar Patrick, daar is het nog 1KM naar de finish. Het zou mooi zijn als je de boog op 2:54:00 halen.. dan hebben we nog 6 minuten” … Het werd 2:54:20… “Kom op Patrick, we hebben nu nog 5:40, het tempo wat we de hele tijd hebben gelopen. Nu kun je niet meer opgeven!” … met mijn inmiddels bijna leeggelopen ballontje met “4:00″ erop liep ik met mijn laatste volger door Terneuzen. Mensen langs de kant riepen: “Gaat het nog lukken? 4 uur? … ik riep terug: “nou net aan denk ik”… we kwam het centrum binnen en Patrick leefde helemaal op.. hij ging versnellen en 100 meter voor de finish riep ik: “en nu alles eruit Patrick, alles wat je nog hebt” en met een eindsprint ging hij naar de eindstreep: 3:59:48 MISSIE GESLAAGD!

De finishvideo – doorscrollen naar 5:07

Helemaal joepie bedankte Patrick mij wel 5 keer! Dit was een zware marathon… als je hier rond je 4 uur kunt lopen doe je er op de weg minimaal 10 minuten sneller over! Nog even nakletsen bij de finish met Frank en Marjolein die allang binnen waren. Mar liet trots haar beker voor de 3e plek in haar categorie zien, goed gedaan door deze kleine grote kanjer! Daarna nog wat lopers gesproken uit de ’4 uur groep’ die erg blij waren met het tempowerk.. en dat maakt het pacen zo leuk. In een interview met de organisatie kreeg ik de vraag of ik nog volgend jaar weer terug zou komen… voor het antwoord kun je dit fragment beluisteren op 06:40 minuten

Patrick Van de Veire - goed voor een tijd onder de 4 uur!

Na het opfrissen in de sporthal was het tijd voor de terugreis maar ja… nu ik langs Goes reed moest ik wel even stoppen bij Paola. Dat is niet alleen heel erg gezellig maar in Restaurant Margarita wat zij en haar man Raymond runnen kun je ook heerlijk eten… en ik had zo’n honger.. alsof ik een marathon had gelopen … De tapas smaakte heerlijk en het gezelschap was meer dan prima! Een aanrader dus! Al met al een supergeslaagde dag in het mooie Zeeland voor mijn 23e marathon!

Gezellig dineren in Goes bij Paola en Raymond

The Perfect Runner – High Speed Recording (ook met JVC)

Ronald — Sun, 06 May 2012 20:36:16 +0000

Bij HardloperHans zag ik vandaag deze filmtip: The Perfect Runner. Een schitterende film waarin wordt aangetoond dat de mens de dieren heeft verslagen als het gaat om hardlopen. Niet in snelheid maar wel in Endurance – uithoudingsvermogen. Het zijn hele mooie beelden gemaakt met professionele steadicams waarmee je tot 4000 frames per seconden kunt filmen. Ter vergelijking, een normale camera filmt met 50 frames per seconden. Met 4000 frames duurt een seconde, als je die afspeelt op normale snelheid dus maar liefst 80 seconden… dat is nog eens slowmotion weergave! Ik kan nog wel meer vertellen … kijk maar gewoon naar de beelden en de opname (in de behind the scenes sectie) van bijvoorbeeld Adam Kunkel … hij is The Perfect Runner!

Schitterende ultra slow motion beelden

Hieronder zie je de trailer van de film. Meer fragmenten uit de film zie je op www.ThePerfectRunner.com. Klik ook zeker even hier: The Journey

The Perfect Runner gemaakt door Antropoloog Niobe Thompson

Gelukkig hoef je niet superdure camera’s te hebben om slowmotion weer te geven. Diverse modellen uit de JVC Everio line up van 2012 hebben High Speed recording. Jammer genoeg geen 4000 maar wel 250 frames per seconden. Een prima manier om goede video-opnames te maken. Uitstekend voor loopanalyses. De orderstaande opname is gemaakt met de JVC GZ-VX715. 10M pixel CMOS, F1.2 wide lens, vele WiFi toepassen en nog veel, veel meer! (verkoopprijs: E 449,-) En ja… ik weet het.. haklanding… hou maar op.. ik ben gewoon geen perfect runner.. maar ik kan best wel een beetje hard lopen en heb er wel heel veel lol in !

High Speed Recording heb je al vanaf de JVC GZ-EX215 (verkoopprijs E 349,-)

Op naar de Marathon van Zeeuws Vlaanderen

Ronald — Mon, 30 Apr 2012 15:23:58 +0000

Marathon nr. 23 zit er aan te komen. Volgende week zaterdag zal ik afreizen naar Zeeuws Vlaanderen om daar de vierde editie te lopen van de marathon die van Hulst naar Terneuzen zal gaan. Ik ben zelf wel voorstander van een A naar B marathon, zeker in een totaal onbekend gebied. Nog niet eerder ben op, of heet het in, Zeeuw Vlaanderen geweest. Verzamelen doen we bij de sporthal in Terneuzen waarna we met de bus naar de start in Hulst worden gebracht. Ik was er ook niet van op de hoogte dat Hulst een vestingstad is. Erg mooi en zo ook het parcours. Even een stukje vanaf de website van deze marathon:

De Marathon Zeeuws-Vlaanderen is een marathon om niet te missen. Verwacht wellicht geen toptijden maar wel een uniek, afwisselend parcours op de grens tussen Nederland en Vlaanderen.
De deelnemers lopen afwisselend door bossen, over schelpenpaden en dijken en langs waterpartijen. Het laatste deel van de route loopt over de Westerscheldeboulevard met een adembenemend zicht op de scheepvaart van en naar Antwerpen. Bijna een derde deel van het parcours voert over onverharde wegen en paden.

Het startschot van de marathon vindt plaats op de levendige Markt van het historische vestingstadje Hulst. De Hulsterse stadswallen, Clingse en Steense bossen en de Staats-Spaanse linies vormen een prachtig decor voor de honderden deelnemers. De lopers finishen op de sfeervolle Markt van de Scheldestad Terneuzen.

Zeeuws-Vlamingen staan bekend als vriendelijk, gastvrij en gastronomisch. Achter de finish is het dus heerlijk bijkomen op één van de vele gezellige terrassen. Alles in Terneuzen ademt de sfeer van de Marathon Zeeuws-Vlaanderen.

Mooi lopen in Zeeuws Vlaanderen - Foto: Facebook pagina van de Marathon van Zeeuws Vlaanderen

Ik zal niet gaan knallen in Zeeuws Vlaanderen maar heerlijk gaan genieten. Gek genoeg heb ik zelfs nog geen haasklus Ik wil deze mooie marathon gaan lopen in 4 uur dus wie er mee wil lopen, haak maar aan, zo heb ik toch nog een soort van haasklus. Ik ben de herkennen aan startnummer 249, of nog makkelijker, aan mijn lichtblauwe maRRathonshirt

Gisterochtend moest ik 1,5 uur trainen en ik wilde deze doen op 5:45min/km. Ik stond op uit bed, deed mijn hardloopkleren aan en nam een paar slokken sportdrank. Dat was de voorbereiding voor deze loop… en vetloop zoals mijn Belgische hardloopvriendjes ‘m vaak noemen. Op pad zonder ontbijt.

Het liep lekker, mijn rechterknie, die nu even geen snelle wedstrijden toelaat vond het ook goed gaan en na een kilometer of 8 zag ik een dame over de fietspaden lopen richting Koudekerk aan den Rijn. Ze liep ongeveer mijn tempo maar begon na een minuut of 5 even te wandelen. Ik liep op haar af en vroeg of alles goed ging. “Ja, ik kreeg een sms van een vriendin of ik mee ging hardlopen maar ja.. ze is een beetje te laat hihi”. Ze ging weer verder met hardlopen en ik liep met haar mee. Al kletsend over hardloopwedstrijdjes, Garmin Forerunners, trainingsadviezen en andere hardloopzaken liepen we een kilometer of 3 samen waarna ik weer afscheid van haar nam omdat ze weer bijna thuis was. De laatste 6KM liep ik tegen de wind in en mijn vestje die ik de hele tijd had vast gehouden kon nu wel even aan.

Mijn hartslag bleef lekker laag en na 1:26 uur tikte ik de 15KM af. Gemiddelde tempo keurig op 5:45min/km. In Zeeland ga ik iets sneller, daar moeten de kilometers op 5:39 doorkomen om zo onder de 4 uur te blijven. Hartslag was ook prima, 133bpm gemiddeld. Dit zijn leuke trainingen! Kom maar op met die marathon.. oh.. je kunt je nog tot vandaag (30 april) inschrijven!! … ik kijk trouwens uit naar het 35KM punt: In het dorpje Spui is het laatste onverharde stuk wat omschreven wordt als het zwaarste stuk van de hele marathon…Het Eiland van Meijer … klinkt helemaal als mijn ding

Beetje stil op RR.nl maar achter de schermen druk bezig

Ronald — Fri, 27 Apr 2012 21:19:20 +0000

Het bloggen schiet er een beetje bij in en ook op twitter duidelijk minder activiteit van RR. Het heeft allemaal te maken met nogal een drukke periode. De meeste hebben wel meegekregen dat JVC haar pand in Leiden verkocht heeft en dat het personeel van JVC is ingetrokken in het kantoor van Kenwood in Uithoorn. Sinds oktober 2011 zijn de Victor Company of Japan, Limited (JVC) en Kenwood Corporation samengevoegd tot de JVC KENWOOD Corporation. Het was dus een logische stap dat we onze krachten zouden gaan bundelen vanuit één pand. Uithoorn is op zich goed te doen vanuit Alphen aan den Rijn. Mijn reistijd is niet veel langer dan naar JVC in Leiden.

Vorige week vrijdag.. mijn werkplekje in Uithoorn is zo goed als ingericht

Behalve de verhuizing van de zaak ben ik nog steeds druk bezig met de looptrainer 2 cursus en gaan de normale hardlooptrainingen ook nog steeds door. Drie tot vier trainingen per week worden nog steeds afgewerkt zij het op een wat rustiger tempo. Mijn rechterknie is nog steeds gevoelig, mogelijk als gevolg van de val op de MTB tijdens hetdAAV’36 trainingsweekend eind maart. Na de marathon van Rotterdam voelde ik mijn knie wel en heb besloten het echt snelle werk voorlopig even op hold te zetten. Ik heb de komende maanden toch geen echte hardloopambities, lees: PR aanvallen. In de lente- en zomermaanden ga ik lekker genieten van de Marathon in Zeeuws Vlaanderen en de Maasdijk Marathon. Verder maak ik ook veel meer tijd vrij voor mijn gezin waardoor de deelname aan wedstrijden beperkt wordt tot 1, hooguit 2 per maand. De marathon van Zwolle, eind september, moet weer lekker hard maar als ik tegen die tijd nog niet topfit ben pak ik wel een andere voor een sub 3.

Wat nog wel op stapel staat is een review van de Garmin Forerunner 910 en nieuws over een nieuwe manier van identificatie mocht er onverhoopt iets met je gebeuren tijdens het sporten. Nieuwsgierig geworden? Neem dan alvast even een kijkje op Safe-ID.nl.

Zodra ik weer wat beter in mijn tijd kom te zitten volgen er weer meer blogposten en wellicht ook weer wat meer tweets… na 59.000 tweets mag het ook wel eens even iets minder toch?

Ren je Rot ter dam 2012

Ronald — Mon, 16 Apr 2012 21:20:00 +0000

Ren je Rot ter dam, de titel komt van de de jongste telg uit de RR familie. En vandaag was het zover, na 5 jaar ging ik weer de Marathon van Rotterdam lopen. Toen was het mijn 2e, nu mijn 22e marathon. Deze keer als haas, in eerste instantie voor Esther, Sylvia en John maar uiteindelijk werd ik de prive haas voor Sylvia. Met Frank zijn complete fanclub meegereden naar Rotterdam. Auto geparkeerd op een P+R en met de metro richting centrum. Nog even snel langs de expo om het bord te bekijken waar Sabrine een persoonlijk berichtje op geschreven had en gereed maken voor de wedstrijd. Nog even een leuke tweetup voor het politieburo met heel, heel veel twitteraars. Plots stopt er een auto en Gerrit Zalm stapt uit, hij groet mij vriendelijk.. ik had ‘m in eerste instantie niet eens herkend.. zal hij ook een RR.nl lezer zijn?

Gezellig tweetup in Rotterdam

Toen met John richting startvak D waar Sylvia en Pieter stonden te wachten. Pieter zou het grootste gedeelte meefietsen en Johnnie zou al snel zijn eigen plan gaan lopen. Gelukkig had ik mijn telefoon bij mij want op de afgesproken plek, (de fonteinen) konden we niet komen… er is toch wel wat veranderd na 2007. Gelukkig hadden we Syl snel gevonden, nog even een plas, kletsen met een marathon debutante en beetje maf doen met John en daarna klaar voor de start. Lee deed weer opnieuw zijn best om You never walk alone ten gehore te brengen en daarna konden we op pad… nog even een striptease in het startvak, de ‘windzakken’ van het lichaam gescheurd en een oud t shirt tussen het publiek in en daar gingen we. Man wat was het druk. Erg lastig om al gelijk op het gewenste te tempo van 4:57 te komen, goed voor een eindtijd van 3:29 uur. Een gemiddeld tempo van 4:57min/km is voldoende om net onder de 3:30 uit te komen. Ik wilde niet te snel van start en zo vlak mogelijk proberen te lopen. De eerste kilometers lukte het niet echt om dat tempo aan te houden dus we moesten even een paar kilometer versnellen.

Rotterdam is wel gezellig, veel publiek langs de kant even veel lopers, heel veel lopers. Samen liepen we lekker door Rotterdam. Bij 17km haakte Mattieu, een RR lezer bij ons aan en vroeg of hij mee mocht, prima natuurlijk maar ik was er voor Syvlia. Terwijl Sylvia continue doorliep gaf ik haar haar gels, haalde ik water of sportdrank en nam ik sponzen aan. Zelfs toen ik bij 25KM de sportdrankpost miste keerde ik om om alsnog een bekertje voor haar te halen, dat leverde leuke reacties op.

De doorkomst op de halve marathon was iets boven de 1:45uur, op zich geen probleem, we hadden nog 21,095KM om daar aan te werken. Voor de 2e keer de Erasmusbrug over.. nu werd het pittig. Ik hoorde aan Sylvia’s ademhaling dat ze het zwaarder kreeg. Het werd ook wat warmer maar de wind was ook duidelijk voelbaar. Op naar de 30KM, het zwaarste punt in de marathon. Onderweg veel live muziek en DJ’s met harde muziek uit de speakers. Dat liep lekker. Tussen de 25 en 30 pakte we weer wat secondes terug die we in het begin hadden laten liggen maar daarna ging het fout. Op 30KM kreeg Sylvia het erg zwaar en zei ze om niet zo hard te lopen, lees: het tempo een beetje naar beneden en we liepen verder richting de lus om de Kralingseplas. Hier veel bekenden, Maurice die weer flink stond te ‘schieten’, Tiny, Ton (dank voor de sportdrank!), Pilar (die bij 39KM er nog een keer stond), Richard vd Klis en veel fans van/voor Sylvia. Het hielp wel een beetje maar bij 35 werd het nog moeilijker. Ik moest (even) plassen en dook even de kant in maar moest daarna weer flink tempo maken om Sylvia in te halen en probeerde haar mee te krijgen en weer kilometers onder de 5:00min/km te laten lopen… het ging niet meer…

Onderweg met Sylvia - foto: reflexions.smugmug.com

Bij 38KM vroeg Sylvia of wel wel onder de 3:45 gingen eindigen… jazeker Syl, zoveel zijn we nog niet kwijt.. ik kom nu uit op 3:34. Hou vol he? Syl wilde niet te veel verliezen, het liefst bleef ze onder de 3:35:50, haar tijd in de Rotterdam Marathon van 2010. Dat zou wel moeten lukken maar dan nu niet meer zo veel verliezen. De laatste 2KM zette Sylvia nog weer aan, wat een sterke hardloopster is het toch! Op naar naar de Coolsingel. In rap tempo liepen we de laatste paar 100 meter en bij de finish stopte ik mijn Garmin op 3:35:21. Geen PR, wel onder haar 2010 tijd en een goed gelopen wedstrijd. Na de finish kwam de ontlading… “als jij niet mee had gelopen was ik zeker uitgestapt” zei Syl. Ondanks dat mijn missie niet geslaagd was was dit toch dit toch de mooiste beloning. Het was keihard werken vandaag en we hebben het gehaald… en je bent nog steeds 27 van de 277 in jouw categorie en je laat ruim 5200 lopers achter je Sylvia! Kortom: Topprestatie! Gefeliciteerd!

In het uitloopvak Matthieu naar ons toe, hij heeft aankunnen blijven haken en heeft, toen wij gas terugnamen nog kunnen versnellen, een nieuw PR en een negatieve split. Zo heeft mijn haaswerk nog een extra’tje opgeleverd
Er zijn vele mooie prestaties geleverd in Rotterdam: Mooie PR’s van mijn (buitenaardse) maatje Frank, Broeder Richard, Pascal, Ans, Petra, Rafael, Curly en vele anderen. Verder mooie marathon debuten van Frank de M, Barry, Vanessa, Kitty, Erik en Marieke.

De laatste meters met Sylvia

In de metro sprak ik dezelfde dame die ik op de heenweg in de metro tegenkwam. Deze volleybalspeelster liep ook haar eerste marathon in Rotterdam en had ook genoten van de sfeer, want dat is er zeker in Rotterdam. Toen ze de metro uitliep zei ze: “dag, meneer De Haas…” en dat was helemaal waar.. vandaag was ik weer de Haas.. het blijft mooi werk.

data: 42,2KM (alhoewel mijn Garmin 42,7 aangeeft), 3:35:21, 11,9 km/u, 5:02min/km

Marathon des Sables update

Ronald — Tue, 10 Apr 2012 17:00:20 +0000

Je kunt Harmke een berichtje sturen onderaan dit bericht. Harmke zal het zeker lezen!!

Update: 18 april 16:00 uur

Nog één filmpje omdat het zo mooi is!

Update: 14 april 15:29 uur en 19:00 uur

De schitterende zandduinen van vandaag! - Foto: www.marathondessables.com

ZE HEEFT HET GEHAALD! HARMKE IS GEFINISHT IN DE MARATHON DES SABLES 2012

Vandaag de laatste etappe, 15,5KM van Merdani naar Merzouga. Eerst naar Checkpoint 1 (6,5KM) en daarna over de hoogste zandduinen naar de finish.
Het was onwijs spannend van ze vertrok om 09:09 uur en kwam 1:12 uur later aan op CP1 wat zou betekenen dat ze zo rond 14:00 uur Nederlandse tijd zou finishen.
Vanaf 13:00 uur zaten Miranda en ik achter twee computers om het haar te zien finishen… maar om 14:00 uur nog geen Harmke en de webcam weigerde regelmatig dienst tot grote
frustratie van ons beiden. Regelmatige checkte we de tijden en toen opeens.. 13:00:18 lokale tijd, dus 15:00:18 Nederlandse tijd kwam Harmke over de finish.
Voor de duinen heeft ze dus ruim 2,5 uur nodig gehad… en naturlijk om 13:00 uur weigerde de webcam dienst! Vlak voor haar kwam een grote groep binnen en daarna ging de verbinding weer
een aantal minuten uit te lucht, net toen Harmke binnenkwam! GRRRRR, geen live finishbeelden van Harmke maar ze is binnen!

Ze heeft onwijs moeten afzien: totaal heeft in deze 7 dagen 65 uur rondgebracht in de woestijn om de 246,5KM te volbrengen, met vochttekort, eten en drinken wat ze niet binnen kon
houden, weinig slaap, zand.. heel veel zand maar SHE DID IT! Eindklassement: 740e van de 791 overgebleven deelnemers. 97e van van de 107 vrouwen maar wel 1e NL dame (ok, Harmke was ook de enige NL dame!) Er waren dit jaar 59 uitvallers.
Eerste heer: Salameh Al Aqra uit Jordanie met totaal 19:59 uur, gemiddelde snelheid 12,41 km/u (bizar goed) en eerste dame (en 22e overal) Laurence Klein uit Frankrijk met een totaaltijd van 26:15 uur, gemiddelde snelheid 9,4 km/u (wow!)

Harmke, je bent geweldig – ik vind ongelooflijk goed! Van harte gefeliciteerd met deze bizare overwinning op jezelf,
dit moet loodzwaar zijn geweest. Ik hoop je snel te spreken en dan zal ik dit verslag nog aanvullen met jouw persoonlijke commentaar.

Vanavond laat dus nog een update op mijn blog! Bekijk ook nog even dit filmpje van TV5Monde met een kijkje in de verzorgingstent / Clinique of deze video van de MdS organisatie:

YOU DID IT HARMKE !

HARMKE, ONWIJS GEFELICITEERD!!!

Harmke mag zich nu ook MdS finisher noemen!

Twitter stond ook niet stil gedurende de MdS – lees hier een verzameling van alle #Harmke berichten

Je kunt Harmke een berichtje sturen onderaan dit bericht. Harmke zal het zeker lezen!!

De laatste etappe van de MdS 2012 - afbeelding: www.marathondessables.com

Update: 13 april 22:00 uur

Na de hel van gisteren, 81,5KM volgende vandaag weer een heftige etappe. Een marathon (42,2KM) door het zand van El Jebel Mraier naar Merdani. Harmke startte om 08:40 lokale tijd met een luchtvochtigheid van 53% en 15 graden, ‘s middags werd dat 18% en 29 graden.. onderweg met nog 799 andere lopers. Duinen, droge meren en wadi’s, deze 5e etappe is, naar verluid, de mooiste van de hele Marathon des Sables. Al direct 200 meter na de start kwamen de eerste zandduinen en onder een stralende zon leek het wel een ansichtkaart van de Sahara waar de lopers overheen gingen. Het was werkelijk een plaatje met mooie kleurcontrasten van de witte wadi’s, de zwarte stenen van de droge riveren en het roze-oranje van de duinen. Op het einde van de 42,2KM kregen de lopers zicht de monunentale duinen van Merzouga, de hoogste duinen in Marokko. Morgen mogen zij die duinen overgaan om de laatste 15,5KM van de Marathon des Sables 2012 te volbrengen en zo de 246,5KM vol te maken!

De laatste lange etappe van de MdS - afbeelding: www.darbaroud.com

Harmke heeft deze etappe afgelegd in 8 uur en 2 minuten. Vandaag waren er 5 uitvallers. De definitieve ‘ranking’ van deze etappe staat nog niet on line maar is het belangrijk? Nee, Harmke gaat die laatste etappe morgen gewoon lopen!

En dan vanavond 21:00 uur, telefoon: nummer geblokkeerd… ik neem op:

“Hoi, met Harmke!!”

wow, ik sprong op en liep even naar een rustig plekje, wist niet wat ik allemaal moest vragen aan haar maar je hoorde het plezier in haar stem en doodleuk zei ze er achteraan: “ik kan bijna niet eten, ik houd niets binnen, zelfs het water niet. Heb nog nooit zoveel gespuugd. Al een aantal keer heb ik aan het infuus gelegen. Het is loodzwaar maar zo mooi hier, wat een belevenis is dit! De eerste etappe ging goed en heb ik veel kunnen hardlopen, daarna werd het alleen maar zwaarder. De 4e etappe (81,5KM) was lood en loodzwaar”

Op mijn vraag waarom ze zo lang deed over het nachtstuk tijdens etappe 4 en waarom ze wijdbeens binnenkwam zei ze:

“Het was onwijs donker en ik liep helemaal alleen, zag totaal niet waar ik na toe moest en het was dus bijna niet te doen. Ik heb ook die nacht nog een aantal uur aan het infuus gelegen maar daarna ging het wel weer. Wijdbeens? O ja, ik heb een ontsteking aan mijn voet maar dat kan er ook nog wel bij hihi.. twee kilometer voor de finish ging het ook nog onwijs hard hagelen.. niet normaal!! och, Ronald, je moet mij eens zien, ben kilo’s afgevallen en volgens mij is mijn gelaatskleur groen maar dat weet ik niet zeker want ik heb geen spiegel haha”

Adembenemende omgeving in deze etappe - foto: www.darbaroud.com

Harmke klonk onwijs opgewerkt en vrolijk en ze vertelde dat ze echt heel veel steun heeft aan alle berichten die ze van jullie ontvangt via de MdS website:

“Ik krijg onwijs veel mail binnen, volgens mij de meeste mailtjes van iedereen!! Het is geweldig om te zien hoeveel mensen er reageren en ik moet ze eigenlijk allemaal terugmailen maar het is zooo druk in de media-tent met lopers die achter de computers willen. Als ik binnenkom in het basiskamp dan ben ik helemaal op en kan eigenlijk niet eens meer achter de computer maar al die berichten hebben mij zo enorm geholpen, ik heb er onwijs veel steun aan. Wil je iedereen heel erg bedanken namens mij?

Ze vertelde over de Nederlander die in de 3e etappe uitgevallen was en dat zij vandaag vlak na de start ook weer een ‘flare’ had gezien. Iemand die zijn nood lichtpistool had afgevuurd omdat hij hulp nodig had. Het is echt afzien in de sahara. Ze wist niet dat de nr. 1, Rachid El Morabity was uitgevallen maar het was haar wel opgevallen dat er een verandering in het klassement had plaatsgevonden.

“Die 15,5KM morgen ga ik echt wel redden. Het zwaarste heb ik nu gehad en het is zo mooi hier, het is zo’n avontuur, deze ga ik gewoon uitlopen. Ik ben misschien niet snel maar die finish, die haal ik”

Wat er ook gebeurd: morgen zit ik achter mijn mac en niemand krijgt mij weg, ik ga Harmke’s finish zien. Ze heeft beloofd uitgebreid te zwaaien en mij nog even te bellen als ze morgenavond in het hotel is aangekomen waar ze dan eindelijk kan douchen en in een normaal bed kan slapen. Niet meer in een tentje in haar slaapzak en hopelijk kan ze dan weer normaal eten.

Het hele gesprek heeft ze gelachen, wat is ze ongelooflijk sterk, wat in haar hoofd zit gaat gewoon gebeuren… ook nu, volgens mij was menigeen al uitgevallen/uitgestapt maar Harmke gaat die 246,5KM gewoon volbrengen!!

Update: 13 april 09:00 uur

Kijk ook nog even naar dit zeer indrukwekkend videoverslag van etappe 4

Update: 12 april 10:00 uur

Harmke heeft met recht de Hel van de Marathon des Sables overleefd. Wat een afmatting moet dit geweest zijn voor haar. 81,5KM door de sahara, onderweg 6 checkpoints die soms lastig te vinden waren. Was het niet door de zandstormen dan was het wel door de duisternis. Daar loop je dan, soms helemaal alleen, met niet meer dan je rugzak een je hoofdlamp, door een oneindige zandbak, met rotsen, afdalingen, stenen, stof.. heel veel stof.. je zou er toch helemaal gek van worden? ‘s nachts gaven laserstralen in de lucht de lopers een extra markering hoe te lopen. Harmke was gisteren om 08:45 lokale tijd vertrokken en deed tussen de 3 en 3,5 uur tussen de checkpoints, een afstand rond de 12KM. Tussen checkpoint 3 en 4 en tussen 4 en 5 deed ze er echter veel langer over. Checkpoint 3 deed ze aan om 18:33, checkpoint 4 om 00:33 en checkpoint 5 om 06:54. Helaas kan ik er niet achterkomen waarom ze er 2 x 6 uur tussen de checkpoints over deed. Ik ga er maar vanuit het ‘s nachts heel erg zwaar was en dat ze mogelijk nog wat gerust heeft onderweg. Uiteindelijk kwam ze om 13:41 uur aan op de finish van deze 81,5KM.

De 81,5KM hel van gisteren en vandaag - Tekening: www.darbaroud.com

Totaal heeft dus 29 uur over deze etappe gedaan.. afzien… maar oh, wat een bikkel! Als ze dit aan kan moeten de twee volgende etappes ook gaan lukken. Zo rond haar verwachte finishtijd zat ik klaar om haar te zien finishen op de live webcam maar helaas worden die beelden tegengehouden door de firewall op de zaak. Gelukkig keek twitteraar Hans van Iersel mee en zag haar over de streep komen. Hij beschreef het, in een mailtje naar mij, als volgt:

Harmke op de achtergrond (298) tijdens de 3e etappe bij het doorwaden van de rivier Rheris - foto: www.darbaroud.com

Ze kwam aanwandelen en bij de finish wandelde ze naar de fotograaf toe. (Deze zat rechts van de doorgang, voor haar links)
Ze liep alleen en een beetje wijdbeens, alsof de binnenkant van haar bovenbenen geschuurd waren.
Daar bleef ze even staan praten. Er stond een redelijke wind, van rechts. (voor haar links)
Na een aantal seconden liep/waggelde ze richting de camera
Ze had een aluminiumfolie deken (isoleerdeken) over zich heen (al vóór de finish)
Ik weet niet 100% zeker of zij de pet op had, volgens mij wel want ik meen mij te herinneren dat ik de flap in haar nek zag zitten.
Toen ze de camera passeerde kon er een klein lachje vanaf! (zo’n lachje van opluchting)
Daarna verliet ze het beeld links

Deze etappe zijn er 23 uitgevallen, wat het totaal van uitvallers op 52 brengt. Harmke is nu 4e van de Nederlanders en heeft dus alle NL mannen voor gelaten en staat 710e van de overgebleven 802 deelnemers. Bij de vrouwen is ze 85e van de 107.
Morgen mag Harmke een marathon gaan lopen, 42,2KM door de sahara maar het einde komt in zicht. Na deze marathon is het nog 15,5KM op zaterdag en dan is deze monstertocht weer voorbij… Harmke, wat ik al vertelde aan de Caspar Naber, de verslaggever van het AD: “wat in je hoofd zit, doe je en bereik je” …. ik weet zeker dat ik namens heel veel lezers van dit blog en mijn twittertimeline spreek als ik zeg: “je bent een MEGABIKKEL!” Go Harmke!!

Op de site van TV5 vind je nog een indrukwekkende video-impressie van deze dag. Je hoeft geen Frans te verstaan om te zien hoe zwaar dit is…

Loodzwaar... foto: www.darbaroud.com

Update: 12 april 00:45 uur

Oefff… de nr.1 heeft zich moeten terugtrekken:

Last year’s winner and so far leader of the race after 3 legs of the 27th Sultan MARATHON DES SABLES, Rachid El Morabity was forced to withdraw due to a medical problem. The incident happened about 1km before the finish line of the long leg between El Maharch and djebel El Mraïer (81.5km). The night had only just fallen when the 30 year old Moroccan runner felt an extremely violent pain in his left thigh. He sent off his emergency flares, and he was quickly taken care of. He was given painkillers before being taken back to the bivouac clinic of the MARATHON DES SABLES for further examination.
The first tests, amongts which an echography, revealed an important muscle lesion on the quadriceps, but no fracture. Rachid El Morabity will nonetheless have to undergo surgery in the next few days. He will be rapatriated on Thursday. The winner of today’s stage, Jordanian competitor Salameh Al Aqra has taken the lead before Mohamad Ahansal, 21’38’’ behind, and Portuguese runner Carlos Alberto Gomes de Sa, 1h27’05’’ behind.

Update: 11 april 23:20 uur

Foto uit de 4e etappe, en ja, op zie zandberg moesten ze naar beneden lopen - foto: www.darbaroud.com/

Het is nu bijna 23:30 uur in Nederland en terwijl ik dit schrijf is Harmke al 13 uur onderweg in de zwaarste etappe van de Marathon Des Sables. Vandaag is ze om 08:44 (lokale tijd) vertrokken aan, ik noem het maar even, de hel van de MdS. Een 81,5KM lang parcours van Maharch El naar El Jebel Mraier. Steekwoorden uit de route van vandaag: technisch moeilijk parcours, vele rotsen en stenen, panoramisch uitzicht, kamelen, lasermarkeringen… Een zware afdaling van meer dan 20% waarbij de lopers zich aan touwen moeten vasthouden. Als beloning kon men even in de rivier Rheris gaan liggen.. nee, niet diep, gewoon een paar waterplassen. 20KM zandduinen, lopen in de nacht, navigeren in het donker terwijl je je best doet om de makeringspunten te vinden. Totaal 6 checkpoints waarbij je weer veel water krijgt uitgedeeld… temperatuur in de middag was iets langer dan de afgelopen dagen maar nog steeds 29 graden.

Tot nu toe zijn er 13 uitvallers in deze etappe waaronder een Nederlandse man. Totaal zijn er nu 33 uitvallers. Harmke gaat nog steeds door maar oh, wat zal ze het zwaar hebben. De laatste update van de verplichte transponder de ze meedraagt is dat ze CP3 om 18:33 uur (lokale tijd) heeft gepasseerd. Ik denk dat ze over een half uur, dus 22:00 uur (lokale tijd) aankomt bij CP4 (50KM) en dan moet ze dus nog 31,5KM … als ik morgenochtend om (07:00 uur NL tijd) wakker wordt is ze hopelijk bijna binnen en mag ze de rest van de dag uitrusten. Bizar om te lezen dat de toppers, zoals de nr. 1, Rachid El Morabity bijna binnen is. Hij mocht om 11:45 uur lokale tijd starten en zal er ‘slechts’ 7 uur over doen (!!) terwijl sommige lopers er 30 uur over zullen doen…. we duimen voor je Harmke!

Gisteren heeft er in het Algemeen Dagblad een pagina groot artikel over Harmke’s deelname gestaan, geschreven door verslaggever Caspar Naber. Deze lees je hier

Harmke in het AD - Klik voor vergroting - tekst: Caspar Naber

De impressie van de organisatie van de MdS zie je hier. Een hele operatie om elke dag weer de 120 tenten van de lopers en de 60 van de organisatie te vervoeren, net als alle benodigheden voor de checkpoints.

Update: 10 april 20:20 uur

De laatste etappe van voordat het echt heel zwaar wordt - Foto: http://www.darbaroud.com/

Vandaag heeft Harmke de 3e etappe afgelegd. Het was opnieuw een flinke trip van 35KM, deze keer van Taourirt Mouchanne naar El Maharch. De temperatuur steeg weer van 24 graden naar 31 graden. Luchtvochtigheid ligt zo tussen de 13 en 18%. 834 lopers gingen van start en totaal zijn er nu 27 lopers uitgevallen. Het was weer een heftige, met een sterkte westenwind veel zandduinen. De deelnemers werden wel ‘getrakteerd’ op droge meren en prachtige passages in Jebel Zireg en de grotten van El Maharch. De zandstormen maken het zicht soms heel slecht. Met het hoofd naar beneden, brillen op, buffs om je gezicht te beschermen was het weer een zeer moeilijke en vermoeiende dag. Aan de top is weinig gewijzigd. De Marokaan Rachid El Morabity deed deze etappe in 2:35 uur, de snelste dame was de Francaise Laurence Klein met 3:19 uur. Harmke deed het ook erg goed, ze was sterker en sneller dan gisteren. 7:18 uur, dit brengt haar op de 3e plek bij de Nederlanders en 65e van de 109 vrouwen.

Als je dit ziet... wat denk je dan? ... Foto: www.darbaroud.com/

Morgen wordt het loodzwaar! De zwaarste etappe van 81,5 KM komt eraan en wordt gevolgd door een rustdag maar de meeste lopers zullen pas in de rustdag aankomen. Het is moeilijk te voorspellen maar ik denk dat Harmke zo’n 20 uur nodig zal hebben voor deze etappe met 6 checkpoints. Ze zal dus ook in het donker door de sahara moeten gaan… Als ze deze gaat halen gaat ze de laatste 2 (42 en 15,5KM) ook halen! Heel veel succes kanjer!

Vandaag stond er een paginagroot artikel over Harmke in het AD, deze zal ik morgen plaatsen op mijn blog.

Morgen de hel van de Marathon Des Sables - Klik voor een vergroting - Afbeelding: www.tv5monde.com

Op de site van TV5 vond ik ook nog verzameling filmpjes waaronder eentje over de vrouwen van de Marathon Des Sables. Je hoeft geen Frans te verstaan om dit te kunnen volgen, er lopen echt toppers mee daar in Marokko!

Weer een indrukwekkend videoverslag, de etappe van gisteren:

Update: 9 april 19:50 uur

De route van dag 2 - tekening: www.darbaroud.com/

Etappe 2, het moet een loodzware geweest zijn. Deze etappe van 38,5KM ging van Wadi El Aatchana naar Taourirt Mouchanne. 849 lopers gingen van start, 4 zijn afgehaakt na de etappe van gisteren. De echte duinen zijn in opkomst. De temperatuur ging van 20,4 naar 38,7 graden. Droge wadi’s en zandduinen moesten vandaag aangepakt worden, geen pretje in deze hitte. Helaas heb ik nog geen berichten van Harmke mogen ontvangen, ik ga er maar vanuit dat het nog steeds goed gaat. De etappe van vandaag was duidelijk zwaarder dan gisteren. Ondanks dat de afstand bijna gelijk was deed ze er vandaag 7:52 uur over, bijna 2 uur langer dan gisteren. Ze staat op de 571e plek in het klassement, nog steeds 2 Nederlander met een totaaltijd van 13h50m, 57e vrouw van de 112.

Morgen weer een pittige 35 kilometer tussen Taourirt Mouchanne en El Maharch waar meer dan vijf kilometer zandduinen en steenachtige vlaktes… ga er maar aan staan..

Afzien tijdens de 2e etappe - Foto: www.darbaroud.com/

Hieronder nog even een filmpje van de 1e etappe

Update: 8 april – 20:20 uur

De kop is eraf! Harmke heeft vandaag haar eerste etappe afgelegd. 33,8KM van Ammouguer naar Wadi El Attchana. Om 09:00 uur (het is in Marokko twee uur vroeger) gingen 853 lopers van start.
Het was een terrein van duinen, valleien en rotsen, waaronder een klim van meer dan 15% over 200 meter. De temperatuur liep op van 19,9 in de ochtend naar 35,8 graden in de middag. Harmke heeft het goed gedaan met haar tijd van 5:58uur Van de 5 Nederlanders eindigde ze op de 2e plek en was de 41e vrouw van de 114. In de ranglijst staat ze op de 472 plek.

De 1e etappe - Foto: www.darbaroud.com

Het was afzien voor haar als ik zo naar de beelden van de webcam kijk. Flinke zandstormen maakte het zicht in de woestijn soms erg lastig. Morgen staat er een route van 38,5km op het programma tussen Wadi El Aatchana en Taourirt Mouchanne met daarin weer veel zandduinen. Veel succes Harmke!

De start van de 27e Marathon des Sables - foto: www.darbaroud.com

De zandduinen die je regelmatig tegenkomt - foto: www.darbaroud.com

Morgen zal Harmke beginnen aan toch wel een van haar meest bijzondere avonturen: De Marathon Des Sables. Voor wie dit evenement niet kent, even een klein verhaaltje hierover. Bron: Wikipedia

De Marathon des Sables (MDS) (te vertalen als “marathon van het zand”) is een zesdaagse ultraloop van ongeveer 254 km, die sinds 1986 jaarlijks wordt gelopen in de woestijn van Zuid-Marokko. De loop wordt beschouwd als de zwaarste voettocht ter wereld.
De loop bestaat uit zes etappes die in zeven dagen gelopen worden. De langste etappe is 84 km en de andere zijn tussen de 20 en 40 km lang. Het parcours wordt elk jaar opnieuw bepaald. Iedere deelnemer draagt zijn of haar eigen rugzak met eten, drinken, slaapzak, etc.

Het water en de tenten worden door de organisatie geregeld. Overdag wordt een temperatuur van 40 graden of meer bereikt en ‘s nachts zakt het kwik tot 5 graden Celsius. Elke deelnemer moet medisch gekeurd zijn. Elke 12 km ontvangen de deelnemers 1,5 liter water en staat een gespecialiseerd medisch team paraat.

Donderdag sprak ik Harmke op Schiphol. Ik ken haar al langer als een vrouw die van (extreme) uitdagingen houdt. Een marathon lopen zonder hardloopervaring en met en half jaar als voorbereiding. Een dag na die marathon een Endurance race doen (100km paardrijden) en een paar maanden daarna de Two Oceans marathon in Zuid Afrika.
Nu dus de Marathon des Sables, eigenlijk met niet zo veel voorbereiding behalve dan haar trainingen in Dubai en de trail in Oman waarbij ook de nodige zandduinen zijn genomen.

De Marathon des Sables kent een hoog inschrijfgeld (ruim 4500 euro) maar wat de meesten niet weten is dat dit inclusief de vlucht van Parijs naar Marokko is en terug, 2 dagen hotel, transfer naar start, verzekering, medische hulp, etc etc. Het beeld van een elite marathon is daardoor wellicht wat overtrokken. De meesten worden tegengehouden door de zwaarte van het parcours. Harmke vroeg aan mij: “Als ik je nu gevraagd had mee te gaan met mij om mee te lopen in de MdS had je dat dan gedaan?” Daar hoefde ik niet lang over na te denken, ik ben geen warm weer loper.. ik zou het echt niet trekken. Een marathon op de noord of zuidpool… tja, dat zou nog wel kunnen denk ik

De chartervlucht naar Marokko.De grootste collectie Raidlight rugzakken die je ooit zult tegenkomen - Foto: Harmke

Harmke heeft vandaag de verplichte medische keuring gehad en is haar materiaal gecheckt. Een aantal zaken zijn verplicht in haar rugzak waaronder: slaapzak, hoofdlamp, kompas, mes, een fluitje, signaal spiegel, 200 euro in cash, een pomp om insectenbeten uit te zuigen, 14.000kcal aan eten (2000 kcal p/dag is verplicht). Vandaag kreeg zo ook haar survivalkit met o.a. daarin: roadbook, flaregun en zouttabletten.

Morgen de eerste etappe: start 09:00 uur, 34KM met twee Checkpoints. De resultaten zijn hier te volgen

Mobiele telefoons onderweg zijn verboden en alleen in het kamp kan Harmke communiceren met de thuisblijver en met mij natuurlijk. Het AD heeft inmiddels ook Harmke ontdekt en wil haar ook graag volgen. Vandaag stuurde Harmke nog een SMS bericht waarin ze schrijft dat ze foto’s niet verstuurd krijgt. Ik mag ook alleen maar leuke dingen vertellen aan de AD verslaggever.. nou dat is wel gelukt denk ik .. en o ja, Harmke heeft de studie antropologie gedaan en haar deelname kan ook gezien worden als een soort van antropologisch onderzoek hihi.

Indeling van het kamp - afbeelding: www.darbaroud.com

Harmke zal de tent delen met 8 andere deelnemers, voor de 114 dames zijn er aparte gedeeltes ingericht om zich te kunnen verzorgen. O ja, de snelste deelnemer vorig jaar deed totaal bijna 27 uur over alle etappes, de laatste kwam binnen op een tijd 56 uur… Ik zal Harmke de komende dagen volgen, over haar tijden maak ik mij niet zo druk ik vind haar nu al een superkanjer! Heel veel succes Harmke!!

Hardlopen in Drenthe is leuk

Ronald — Mon, 09 Apr 2012 18:29:32 +0000

Vorig jaar zat het RR gezin ook al in Drouwernerzand. Een klein pretpark onder de rook van Assen waar je leukehuisjes kunt huren en waar je onbeperkt toegang hebt tot de attracties. Wat verder een grote aantrekkingskracht heeft op de mensen hier is het onbeperkt eten en drinken in het park.

Verwacht geen culinaire hoogstandjes maar meer snacks in de zin van patat, frikadellen, kroketten, hamburgers, limonade en ijs. Kortom, luilekkerland voor bijna alle kids en bijna alle ouders… dat is ook wel te zien hier.. menig ouder die ik hier gezien heb kan wel aan een start-to-run programma gaan beginnen willen ze ooit nog van hun overgewicht afkomen.. nou ja, zij zullen mij ook wel voor gek verklaren dat ik elke dag dat ik hier ben wil gaan hardlopen.

Huisje nr. 100 met een bekend mannetje achter het raam

Drenthe is een mooie omgeving om hardlopend te ontdekken. Een hardloopdate dat ik al staan. Samen met Mieke zou ik eerste Paasdag gaan lopen. Niet alleen voor de gezelligheid maar ook functioneel want de wisselbeker die zij had gewonnen tijdens haar eerste marathon in Den Haag (Den Haag strandmarathon) moet in juli weer terug naar de Haagse Road Runners. Die zou ik dan gelijk voor haar meenemen.

Een weekje voor vertrek kreeg ik een berichtje van Anthe. Deze leuk Friese hardloopster in training voor haar eerste marathon vroeg zich af, nu ik zo dicht bij haar in de buurt kwam, of ik een uurtje met haar wilde hardlopen. Zo’n uitnodiging sla ik natuurlijk niet af en ik beloofde haar dat ik een mooie route zou maken.

Vrijdagochtend vertrokken we met de RR mobiel richting het Noorden en een paar uur later kwamen we aan in huisje 100, ons tijdelijk onderkomen voor het paasweekend. De kids vermaakte zich al gelijk prima in het pretpark, Mrs. RR had minimaal 5kg minder bagage nu al haar boeken in haar e-reader zitten en aan haar heb je dan ook gelijk geen kind meer Even na 18:00 uur kwam Anthe in huisje en nadat ze zich had omgekleed konden we op pad. Drouwen uit via het Boomkroonpad, ongeveer dezelfde route die ik vorig jaar met de spontane tweet-up met Jan had gelopen.

Toepasselijke paden hier!

Het boomkroonpad is eigenlijk helemaal niet fijn, het doet een beetje denken aan wielrenners over casseien.. niet echt lekkere ondergrond. Gelukkig was het in het bos beter lopen. We konden nu even bijkletsen. Tijdens mijn haasklus op Ameland voor haar ging dat niet echt goed en nu hoefde Anthe ook niet boos op mij te worden als toen ik voor de zoveelste keer tegen haar zei “Kom op Anthe, ik weet dat je er doorheen zit maar die halve marathon ga jij uitlopen onder de twee uur” Nee, nu konden we lachen onderweg en verkeerd lopen… gelukkig werd ik op tijd gewaarschuwd door mijn Forerunner met de melding “van koers afgeweken”

Het is leuk lopen met Anthe

Na een uurtje kwamen we weer in de buurt van Drouwernerzand en we wilde graag even op de foto maar waar vind je iemand in Drenthe als het regenachtig, koud en bijna donker is.. in de verte zag ik een man die zijn hond uitliet en zei tegen mijn duoloopmaatje dat ik even een sprintje zou trekken naar de man… en dit is het resultaat. Een leuke en gezellige loop van 12KM met Anthe en we hebben al gelijk een nieuwe lange loopdate gepland, ergens in de zomer van 2014.. ja, echt.. maar ik denk dat we elkaar daarvoor ook nog wel zullen zien. Thx Anthe, tot snel!

Garmindata: 12,5KM 1:20 uur, 6:27min/km

Mooi lopen over de heide hier in de buurt van Drouwen

De dag erna was het tijd voor een zwerfloop. Geen route in een Garmin maar gewoon het park uit, de weg oversteken in het bos in. De omgeving hier is erg mooi maar je moet geen last
hebben van eenzaamheid anders zou je dat wel krijgen hier Bijna in het hele bos niemand gezien… Op de kaart had ik al gezien dat het bos aan een mooi heideveld grenst dus ook dat moest even ontdekt worden. Ergens midden op de heide vond ik het wel tijd voor een mooie foto dus toen toch maar even van het pad afgeweken en deze foto gemaakt. Daarna terug het bos in waar ik zag dat ik eigenlijk helemaal niet op de heide mocht komen.. oeps… nou ja, het was wel mooi.

eh... sorry...

Nu nog even 4KM volmaken om een training van minimaal 10KM te voltooien. Ik liep weg van het pretpark, weer door het bos richting Gasselte, geen idee waar ik zou eindigen maar als ik ergens weer het bos uit zou gaan zou ik toch wel weer een fietspad tegenkomen? En ja, mijn vermoeden klopte en lang leve de ANWB paddestoelen. Ruim 10KM lekker gelopen.

Garmindata: 10,41KM, 55:44min, 5:21min/km

Eerste paasdag, zondag, weer tijd voor een Sunriserun. Welke gek staat er om 06:30 uur op om daarna een half uur te rijden naar het plaatsje Witteveen. Hoe kom er erop om daar te lopen?De rit er na toe was al bijzonder. Een uitgestoven Drenthe met een mooie zonsopgang… nou ja, helemaal alleen was ik niet, in Borger zag ik een verpleegster (in een herkenbare witte broek) en drie jongens die aan het liften waren… helaas voor hen ging ik een andere kant op anders had ik ze nog wel meegenomen.

Onderweg naar Witteveen deze mooie zonsopgang

Op weg naar Witteveen mooie plekjes gezien zoals Orvelte, een authentiek Drents dorpje. Eerder dan gepland kwam ik aan in Witteveen en niet veel later arriveerde Mieke en samen doken we het
bos in. De route die ik gemaakt had weken we gelijk van af, in dit vierkante bos konden we niet zo snel verdwalen. Leuk om weer even bij te kletsen met Mieke die ik na onze gezamelijke marathon in januari niet meer had gezien. Het was koud, -1 of 0 graden maar langzaam warmde de zon ons op en zo liepen we opeens langs een van de twee vijvers in het bos. Mooi met ochtenddauw over het wateroppervlakte.. wat kan hardlopen toch mooi zijn… hier halverwege tussen Drouwen en Hoogeveen.

Mooi hardlopen in Drenthe

Eenmaal bij onze auto’s aangekomen moesten we nog 600 meter om de 10KM vol te maken.. nou ja, dan maar een rondje over het schoolplein van Witteveen en zo maakte we weer een mooie training van 10KM vol. Het was weer erg gezellig! Thx Mieke!!

Garmindata: 10,01KM, 1:02 uur, 6:16min/km

Altijd gezellig met Mieke, ook 's ochtends vroeg

En ja, als we dan toch bezig zijn… de laatste dag in Drouwen wilde ik nog een stukje lopen maar dan niet door het bos maar over de straten van Drenthe. Een lekkere route door Drouwen, Borger (de Hunebeddenstad) en Bronneger… spreek je dat nu uit Bronne-ger of Bron-neger?)
Deze moest snel, als laatste test voor Rotterdam, dus met de route op mijn garmin liep ik flink door. De enige stop was in een stukje bos waar wat Hunebedden stonden.. mijn eigen HunebedRRUn Deze foto en weer verder.

Een hoop stenen tijdens de HunebedRRun

Via Borger weer terug de weilanden in. Leuke smalle fietspaden langs het kanaal Buinen-Schoonoord en door het dorpje Bronneger… tot mijn Garmin aangaf dat ik van de weg af moest gaan en een zandpad verder moest volgen.. gaat dit wel goed… daarna een stukje weg en weer een zandpad…
nou ja, zal wel.. Drenthe is blijkbaar niet overal geasfalteerd Aangekomen bij Drouwenerzand maakt ik de 13,0KM vol met een tijd van 56:48, da’s 13,7km/u .. best leuk voor een training door Drenthe. Hiermee kon ik mijn dagen met mijn gezin in Drenthe leuk afsluiten. Totaal 45KM in 4 dagen, waarvan 2 met leuke loopmaatjes. Mijn knie voel gelukkig weer goed aan na de val met de MTB vorige week zondag en dit waren weer mooie trainingen voor de Rotterdam Marathon!

Oppassen voor Aolde Luu in Bronneger

Garmindata zie je hieronder:

Harmke op weg naar Marathon Des Sables

Ronald — Thu, 05 Apr 2012 22:18:21 +0000

Vandaag was de dag van de snelle ontmoeting met Harmke. Op weg richting Parijs maakte zij vanuit Dubai een tussenstop op Schiphol. Ik zou haar om 09:30 uur ontmoeten bij het meeting point (omdat haar vlucht al om 06:00 zou landen) maar geen Harmke… zij wist ook niet dat Vodafone een flinke storing had waardoor ik haar SMS’jes niet ontving in ik haar niet kon bellen. Op alle mogelijke manieren toch geprobeerd haar te vinden want ik wilde haar graag even persoonlijk succeswensen voor de Marathon Des Sables (MdS). Een ultraloop van 250KM van 6 dagen door de Sahara van Marokko. De MdS wordt geschouwd als één van de zwaarste ‘foot-races’ ter wereld. Het was lastig om Harmke te pakken te krijgen maar na de 2e oproep via het omroepsysteem van Schiphol had ik geluk.

Vanuit Parijs stuurde Harmke deze foto

Voordat ik het in de gaten had (stond een berichtje te maken op mijn telefoon) voelde ik opeens iemand mij een knuffel geven, yep: Harmke! Gelukkig… toch nog gevonden! Samen met haar goede vriendin Simone, die al vanaf 06:00 uur op Schiphol was, gingen we even bijpraten in een koffierestaurant. Hier kon ik haar een speciale sahara-pet en shirt geven en vertelde ze alles over haar voorbereidingen voor de MdS… maar daarover vertel ik je morgen meer.. ik zal proberen elke dag een kort stukje te schrijven. Harmke is ‘s middags doorgevolgen naar Parijs. Morgen (6 april) vliegt ze naar Ouarzazate Airport in het zuid oosten van Marokko en wordt ze met de andere 870 deelnemers (waarvan 115 vrouwen) met de bus naar het 1e bivakkamp gebracht. Daar zal zij haar eerste nacht in de berbertent (met nog 7 andere deelnemers) doorbrengen. ‘s nachts is het zo’n 4 graden, overdags kan de temperatuur oplopen tot 30 graden. Zaterdag 7 april is de verpichte materiaalcheck en zondag 8 april gaan de MdS van start. Blijft dus mijn blog volgen!

Het zal duidelijk zijn dat ik Harmke steun en zij promoot dat weer in Marokko! Ik weet zeker dat ik namens een groot aantal lezers van mijn blog spreek als ik zeg: succes daar in Marokko kanjer!!

RR supports Harmke

Logo: met dank aan, inmiddels de “RR huis-ontwerper” Hans
De bedrukking is weer gedaan door Kameleon Textieldruk

AAV36 Trainingsweekend 2012

Ronald — Mon, 02 Apr 2012 21:33:49 +0000

Het is inmiddels een vaste gewoonte geworden: eind maart gaat de snelste RoadRunners groep van de Alphense Atletiek Verenining (AAV’36) op trainingskamp. Trainer Ruud en snelste RR1 dame Sandra zoeken dan een geschikte locatie waar we kunnen trainen, crosstrainen en ontspannen. Dit jaar is er gekozen voor het Stay OKay in Arnhem. Een prima onderkomen aan de rand van heide velden rond de Gelderlandse hoofdstad. Zaterdagochtend verzamelde zich veel van de RR1 lopers bij het vertrekpunt in Alphen. Ik sprong in de auto bij Henry en samen met Deborah en Marielle vertrokken we richting het oosten. RR1 John vertrok vanuit Utrecht te voet… jawel, onze bikkel deed zijn eigen training van 80KM richting het Stay Okay.

AAV'36 RoadRunners1 in Arnhem

Aangekomen in Arnhem moesten we eerst even wat energie opdoen met koffie en vlaai en daarna ging het hele spul naar buiten. Warm zat voor een korte tight maar blijkbaar was ik de enige die zo dacht Ruud nam ons mee richting Park Sonsbeek en Zijpendaal waar we een training van 12KM kregen met snelheidvariaties en wat loopscholing. Met name het klimwerk vond ik pittig…. ben niets gewend hier in het platte Alphen aan den Rijn. Een mooi rondje door de natuur van Arnhem.. je zou er toch elke dag je rondjes mogen doen.. geweldig! .. maar ja.. mogelijk vinden de Arnhemmers het juist weer leuk om in mijn omgeving te lopen…

In de kleine maar verder prima kamers konden we even opfrissen en aan de lunch gaan. Keuze genoeg aan lekker brood en beleg, uiensoep (oepsss) en zelfs kroketten, lekker… vanmiddag stond er toch weer een flinke training op het programma. Nadat iedereen weer uitgerust was konden we ons opmaken voor een mooie duurloop training van 19 of 25KM. Rustig tempo van ongeveer 10KM/u. We vertrokken Arnhem uit richting de Koningsheide en Rozendaalse veld dicht bij het Nationale Park De Veluwezoom. Opnieuw een schitterend trainingsgebied. De weergoden waren ons ook gunstig gezind en na 2km vond ik het thermoshirt onder mijn clubshirt veel te warm… uit dus dat ding. Onderweg lekker bijkletsen met mijn clubmaatjes, erg leuk om te doen. Na een km of 12 zagen Henry en ik een soort uitzichtheuvel in Rozendaal en deze lang er wel heel verleidelijk bij. Een rond pad naar de top van de heuvel moesten we gewoon nemen… als we maar geen ruzie met Ruud zouden krijgen want de rest van de groep liep door.. snel om hoog en nog sneller terug. We moesten wel ff gas geven om weer bij de groep te komen.. mooie fartlek tussendoor zullen we dan maar zeggen toch?

Onderweg voor een lekkere duurloop

Het grootste gedeelte van de training ging over het parcours van de 3e Kerstdagloop. Leuk om deze nu eens in het voorjaar te doen. Na 18KM bogen de meeste af voor de 19KM training en liepen Arnold, Arthur, Cor, Henry, Kees en ik door voor de 25KM. Terwijl Ruud voor ons uitreed op zijn MTB zagen we nog meer mooie plekjes van Arnhem zoals kasteel Zijpendaal. Op 23KM zat er nog een flink klim in om Zijpendaal uit te komen… het gelletje wat ik vlak daarvoor had ik genomen kwam wel goed van pas. Daarna in flinke pas terug naar het Stay Okay en was de 2e training een feit. Weer even douchen en niet veel later arriveerde John en konden we aan tafel. Lekker aan het buffet met o.a. pasta, brocolli en ik noem het maar even een kipfiletprutje met ui (weer oepss). ‘s avonds ging nog even het licht een uurtje uit voor “Earth Hour” en dat is best lastig spelen dan… kaartspelletjes dus. Veel gelachen, sterkte verhalen en bankhangen… maar om 23:30 uur vond ik het wel best en ging terug naar de kamer waar iets later nog 6 andere AAV’ers bij kwamen liggen… gelijk slapen lukt niet.. ook niet als de sterke verhalen zich in kamer 203 voortzette inclusief de uitwerking van de uien.. een aantal trefwoorden van de avond wat verder geen uitleg kan en mag krijgen: AC/DC, deo, telefoongeluiden, eikelschein, Volendam, gasaanval enz.

Zondagochtend, 08:30 uur, tijd voor ontbijt waarbij sommige AAV’ers een stuk rustiger waren dan de avond ervoor. Mogelijk was de inname van van vloeibare koolhydraten de avond ervoor iets te zwaar gevallen maar gelukkig was iedereen om 09:30 weer fit voor de uitleg van de MBT Clinic. Met helm en stoere MTB’s vertrokken we met 3 begeleiders richting de heide van Rozendaal. Daar konden/mochten we ons uitleven op de MTB. Een aantal RoadRunners zijn triatleet en/of regelmatige fietsers maar voor uw webmaster was dit toch wel heel hard doorwerken. Ben het klimmen al niet gewend, laat staan op een MTB. Lef heb ik wel, afdalingen in de ‘basispositie’ gaat lekker maar bergje op is pittig. Zo hier en daar deden de ‘waaghalzen’ wat stunts zoals het, voor je gevoel, stevige afdaling en wat springwerk.

Hardlopers op de fiets... dat gaat niet altijd goed

Terwijl ik met één van de instructeur even op adem kwam en hem vertelde dat ik makkelijker een marathon loop dan door de heuvel fiets op een MTB zag ik een boomstronk over het hoofd. Met nog een stuk koek in mijn mond viel ik met fiets en al om op mijn rechterknie.. oeff.. dat was niet fijn.. maar dat was nog niets met de salto van Alwin. Hij zag een flinke kuil niet op tijd en viel voorover op zijn schouder. Dat was erg schrikken voor hem maar ook voor de andere RoadRunners. Gelukkig ging later wel weer en kwamen we na 26KM MTB’en allemaal weer veilig aan bij het hostel. Het was inmiddels al redelijk laat geworden en er werd afgezien van de laatste training, een uitlooprondje van 6KM. Nog even een lekkere lunch (hee, alweer kroketten…) en daarna vertrokken we richting Alphen aan den Rijn.

Het was weer een zeer geslaagd trainingsweekend! Ruud en Sandra, heel erg bedankt voor de organisatie! Volgend jaar weer!! Ik kijk nu al uit naar de crosstraining van 2013.. gezien mijn onhandigheid misschien maar sumo worstelen met zo’n tuimelpak, lekker veilig
Een kleine impressie van het weekend vind je in het korte filmpje hieronder.

Al mijn foto’s vind je in mijn Flickr Album.
Zie hier de GarminData van de 1e training en de GarminData van de MTB Clinic

Druk baasje…

Ronald — Tue, 27 Mar 2012 21:31:01 +0000

Het is een beetje stil op mijn blog. Niet dat ik mij verveel hoor maar op een of andere manier komt het er niet zo van. Ik heb last van chronisch tijd te kort. Buiten mijn full time job probeer ik meer tijd te besteden aan mijn gezin. Eén van de redenen dat ik nu minder wedstrijden loopt. Daarnaast probeer ik ook nog vier keer per week te trainen en zijn er ook nog dingen van JVC die mij buiten werktijd bezighouden. Gek genoeg spring ik van de ene drukke bezigheid in de andere. Na mijn maRRathon volgde de voorbereidingen van de 20 van Alphen en nu ben ik bezig met de cursus LoopTrainer2. Een looptrainer 2 assisteert de trainer (looptrainer 3) bij zijn/haar trainingen en vervangt hem of haar zonodig.

Deze opleiding, bestaande uit 5 workshops is op 17 maart begonnen en duurt tot 30 juni. Gedurende die workshops zal ik veel tijd gaan besteden aan, met name, veel huiswerk voor deze cursus. Samen met wat AAV’36 maatjes waaronder Anneke en Elsbeth volgen we deze cursus, gegeven door Jos Beerning van de Atletiek Unie. Op 4 april volgt workshop 3, observeren is meer dan kijken. Voor die tijd hebben we wat opdrachten uit te werken zoals het interviewen van een paar AAV’36 atleten en natuurlijk dit uitwerken in een verslag. De normen en waarden zoals jij die dit als trainer en of die overeen komen met de gedragsvormen van de vereniging.. ja, ook daarover een verslag schrijven met bronvermelding. Vorige week heb ik een training van mijn PB (praktijk begeleider) Gerard Rewijk geobserveerd. Hij traint RoadRunners 6 bij AAV’36… en ja, je raad het al, ook daarvan een uitgebreid verslag gemaakt. Nu volgt nog een verslag over ‘andere loopvormen’ zoals speelse vormen of samen lopen.. daar moet ik mij nog even in gaan verdiepen.. samen lopen daar weet ik eigenlijk al genoeg over maar weet niet of ik dat mee mag rekenen

de looptrainer 2 cursisten met hun PB's. Voorste rij rechts in het blauw: Jos Beernink en links van hem mijn PB Gerard

Ik opperde al aan Jos dat ik bij elk verslag als bronvermelding: www.RunningRonald.nl kan vermelden.. maar of de AU daar intrapt.. De werkdruk van 4 uur per week voor deze cursus ligt wel wat hoger dan dat… verder is dit nog de opleiding oude stijl met, jawel, veel schrijfwerk. Nou ja, voorlopig gaan we lekker door met tikken

Wat staat er verder op het programma:

15/4 De marathon van Rotterdam: Haasklus voor John en Sylvia (sub 3:30 waarbij John zelfs richting de 3:20 gaat… of eronder..)
12/5 De marathon van Zeeuws Vlaanderen: een snelle marathon voor mijzelf (geen sub 3 maar wel lekker hard)
10/6 De marathon van Maasdijk: haasklus voor een sub 3:30 voor Mark (nee, geen bekende uit de bloggers of twitterwereld.. maar dat wordt hij nog wel.. da’s het risico als je met RR loopt)
15/8 De marathon van Chaugey bij Rob Veer in Frankrijk samen met Esther
30/9 De marathon van Zwolle (sub 3 poging)

pfff.. ik word nu al moe van al die marathons als ik het zo lees.. daarom eerst wat anders!

Aanstaand weekend het jaarlijkse trainingsweekend van AAV’36. We gaan de omgeving van Arnhem onveilig maken met 2 looptrainingen op zaterdag, zondag een flinke tour op de ATB en voor wie nog wil een stuk lopen. Zaterdag is er tijd voor, en ik citeer uit het programmaboekje: Na een welverdiende douche volgt altijd het leukste deel: de bar, met een drankje, bitterballen, slap geklets en stoere verhalen. Gevolgd door een voedzame warme maaltijd, waarna het slappe geklets en stoere verhalen gewoon weer door gaan. En natuurlijk zwaaien we de 3 zaterdaglopers enthousiast uit. Het avondprogramma is geheel zelf in te vullen, dus spelletjes, boekjes, kaarten, etc.. zijn welkom. En dan heerlijk met z’n allen die knusse stapelbedden in: kijken wie er dit keer het hardste snurkt.

Als dat geen leuk weekend wordt weet ik het ook niet meer …