De TaMarathon – voor de hersenstichting
Op 19 februari 2009 organiseerde ik de maRRathon, de, tot nu toe enige marathon van Alphen aan den Rijn. Een feestje omdat ik die dag 42 jaar en 195 (nou ja, eigenlijk 194) dagen oud was. Dit magische getal, de afstand van een marathon in meters, was mijn manier om mijn verjaardag op een unieke manier te vieren met veel leuke en gezellige hardlopers.
![Klaar voor de start - Alle foto's van de TaMarathon zijn genomen door Ellen Novara - De Lima en/of door de Familie van der Leij-Drentje](http://www.runningronald.nl/blog/wp-content/plugins/lazy-load/images/1x1.trans.gif)
Klaar voor de start – Alle foto’s in de blogpost zijn genomen door Ellen Novara – De Lima en/of door de Familie van der Leij-Drentje
Jaren later, op 17 januari 2016, kreeg ik een berichtje van Tamara, een leuke, vriendelijke en spontane hardloopster uit Drachten. Of ze ‘mijn’ idee mocht overnemen om haar 42.195 verjaardag te vieren. Ik vertelde dat ze van mij geen toestemming nodig heeft, sterker nog, het originele idee komt van hardloopmaatje Kees uit Alphen aan den Rijn. Tamara wilde ook een soortgelijke marathon gaan organiseren met daaraan gekoppeld, de hersenstichting als goed doel.
En zo begonnen de voorbereidingen voor dit bijzondere loopfeest in Friesland, gepland op zaterdag 11 februari 2017. Met recht een bijzonder loopfeest want het had niet zo veel gescheeld of Tamara had dit niet kunnen organiseren. Op 1 april 2011 werd zij getroffen door een beroerte. Door een klein gaatje in haar beide hartkamers is een een bloedpropje naar haar hersenen geschoten wat het infarct heeft veroorzaakt.
Gelukkig knapte Tamara weer snel op en kon ze haar hobby, waarmee ze net begonnen was, weer oppakken: hardlopen. Ze is zo goed genezen dat ze inmiddels 9 marathons heeft gelopen en nu vond zij het een goed idee om de medische wereld hiervoor te bedanken. Door een marathon te organiseren en aan de lopers (maar ook de fans) een donatie te vragen voor de hersenstichting.
De Tamarathon, een mooie marathon om te lopen, in een voor mij onbekende omgeving. Dus op 11 februari vertrok ik, in de sneeuw, richting Friesland. Het was koud die dag en het beloofde dus een frisse marathon te worden. In Drachten aangekomen verzamelden wij in een sportgebouw. Behalve Tamara zag ik nog meer bekende gezichten: Tiny, Carlo, Wendelien, Dick en natuurlijk Rinus.
De wethouder van sport van de gemeente Drachten wenste ons veel succes en plezier en roemde Tamara voor haar inzet voor dit mooie goede doel.
Met 20 lopers nog even op de foto en daarna gingen we, onder begeleiding van de fietsers richting het noorden van Drachten. Via het dorpje Opeinde richting een groot meer,De Leien. Met de tegenwind en het water naast ons leek het wel of we aan een Elfstedentocht meededen. Onderweg beetje bijkletsen met bekende en minder bekende lopers. De één liep mee voor het goede doel, de ander zocht nog een marathon begin februari te lopen en kwam zo bij de TaMarathon uit.
We waren door Tamara in een mooi TaMathon shirt gestoken en als een herkenbare groep liepen we naar de volgende, goed ingerichte verzorgingspost. Hier kon de groep even bijkomen met diverse drankjes en gezonde hapjes om daarna weer gezamenlijk verder te lopen. Vandaag geen 1e, 2e of 3e prijs, vandaag zijn we allemaal winnaars!
Via Eastermar richting een mooi dorpje Rottevalle. Bij een leuke kleine haven stopte we weer even.Rinus maakte natuurljk weer wat opnames met zijn action camera en samen liepen we het dorp weer uit. De wind was hard en dat maakte deze marathon pittig. Het was niet zo makkelijk de groep helemaal bij elkaar te houden. Sommige lopers liepen net iets harder en we hadden zelfs een dame in de groep die vandaag haar eerste marathon liep.
Onderweg veel leuke gesprekken met de hardlopers. Van bijzondere Zwitserse mutsen tot vioollessen en van Mercedes-Oldtimers tot mega-vol-geplande-loopagenda’s. Van valpartijen als je je hotel uitkomt in de USA tot bijzondere tattoo’s. De kilometers schieten onder je zolen door zo 🙂
Langzaam komen we weer in de buurt van Drachten. Ik loop een stuk mee met Dick en hij verteld dat hij in Drachten af zal haken. Hij had vandaag niet helemaal zijn dag maar toch wel lekker dat hij zo ver heeft mee kunnen lopen. Op zo’n 25KM zwaaien wij hem uit. De overige lopers gaan verder, richting de volgende post bij het Karmelklooster aan de rand van Drachten. Nog even bijtanken voordat we echt de kou in gaan. Een harde (tegen)wind maakt deze TaMarathon een echte uitdaging.
Nog 14KM en ik loop een flink stuk alleen, niet erg, beetje tegen de wind in beuken, zelfs mijn buff gaat over mijn mond heen om de wind tegen te houden. We passeren kleine dorpjes met bijzondere namen: Olterterp, Beetsterzwaag en Bornbergum. We komen nu bijna bij het einde aan. Nog één stop 39KM. Het is een zware marathon en ik neem even tijd tijd om nog wat te drinken. Nu het laatste stuk richting Drachten, de groep is behoorlijk uit elkaar maar bij de fietsbrug wachten we op elkaar. Zo’n 20, 25 mensen staan op de brug ons op te wachten en met het hele deelnemersveld lopen we, toegejuicht door de menigte, de laatste paar honderd meter terug richting de sporthal.
Zichtbaar overmand door emoties komt Tamara over de finish, heel mooi om te zien. Ze wordt opgevangen door haar gezin en de ambassadrice van de hersenstichting Noord Nederland. Iedereen is nu binnen, de finish van mijn 42e marathon is een feit! Tijd niet belangrijk, ergens rond de 4:30 uur.
Nadat iedereen is opgefrist kunnen we even lekker uitgebreid eten, ook weer top verzorgd door de organisatie! Daarna maakt Tamara het bedrag bekend wat ze heeft opgehaald voor de hersenstichting en overhandigd ze aan de ambassadrice een check van 4500 euro! Wat super!!
Dit was met recht een bijzondere marathon. Dank je wel dat ik er bij kon zijn Tamara en super bedankt voor deze geweldige dag. Een mooie loop, gezellig mensen en een top organisatie!
En je scheef al, er komt een vervolg. Laten we die in de lentezon doen en dan ben ik er ook zeker weer bij!!
ps: ik was blijkbaar in een goede flow na de TaMarathon. Ik wilde een weekje later, op 19 februari, een beetje uitlopen maar omdat die dag AAV’36 weer een Zegerplasloop organiseerde (nr. 152) besloot ik daar 15KM ‘uit te lopen’. Het ging boven verwachting en kon een tempo van 4:27min/km volhouden en kwam binnen met een tijd van 1:06:47. Niet verkeerd!
Lees ook Tamara’s eigen verhaal over haar TaMarathon en bekijk deze video!GarminData TaMarathon:
GarminData 15KM Zegerplasloop: