Net Ground, mijn hosting service

Lafoot, dé hardloop specialist! Klik hier voor Lafoot info
op mijn weblog

Maandarchief

Welkom op mijn Running-Weblog!

Hallo! Welkom op mijn running-weblog! Op RunningRonald.nl zal ik regelmatig verslag doen van mijn hardloopbelevenissen en alles wat daarbij hoort. Op deze manier hoop ik een beetje van mijn passie, het hardlopen, met jou te mogen delen.

Heel veel plezier op mijn blog en heb je vragen of een opmerking laat deze dan achter bij een bericht of ga naar het contactformulier

sportieve groeten en graag tot ziens!
Ronald Meijer

Een mooie halve op de Hoge Veluwe

Na vorig jaar de 10KM gelopen te hebben op de Hoge Veluwe smaakte dat naar meer! De halve zou toch minimaal 2 x zo mooi moeten zijn? Ingrid en haar man Paul zouden vanuit België richting de Hoge Veluwe loop rijden en vroegen of Merit en ik zin hadden om mee te lopen. Nou dat hadden wij wel. Mijn lief zou de 10 gaan doen, net als Paul en Ingrid en ik de halve.
Op zondagochtend kwam het in Belgisch Limburg woonachtige stel ons ophalen in Arnhem en met z’n vieren reden we door naar het militair parkeerterrein naast park de Hoge Veluwe.

Het is mooi lopen op de Hoge Veluwe

Het is mooi lopen op de Hoge Veluwe


Bizar hoeveel lopers hier mee doen. Nu zijn er wel veel verschillende afstanden, zowel verhard parcours als trail maar dan nog. Deze loop is duidelijk populair. Op het grote grasveld bij het Sint Hubertus jachthuis loop ik, net als vorig jaar, Hoka ambassadrice Lia tegen het lijf. Even blijkletsen en daarna richting de start van de 10KM. Mijn lief neemt plaats in het startvak en naast haar een bekend gezicht: Everdien, altijd gezellig. Ik zoek een plekje, zo’n 200 meter na de start om wat foto’s te schieten. Hier en daar herken ik wat lopers en nog meer herkennen mij, met namen ben ik nog steeds niet goed maar aanmoedigen lukt altijd wel :)
Merit onderweg voor haar 10KM, links van haar Everdien.

Merit onderweg voor haar 10KM, links van haar Everdien.


Paul heb ik ergens in de drukte gemist maar daarna komt Merit voorbij, even een succesroep naar haar en Everdien, wacht op de laatste 10KM loper en daarna ga ik inlopen voor mijn afstand. In het startvak van de 21,095KM zie ik Lia weer en ook Ingrid komt aangelopen. Ik wens de dames succes en loop een beetje naar voren. Vandaag geen turbo aan maar een duidelijk plan voor een negatieve split. Tot 11KM op 4:45min/km lopen en daarna versnellen.
Vlak voor de start van de halve marathon

Vlak voor de start van de halve marathon


Het startschot wordt gegeven en op weg gaan we! Snelle lopers gaan mij voorbij maar ik blijf netjes in mijn tempo en zo hobbelen we door over de mooie paden van dit natuurgebied. Zo af en toe lopen de fietspaden waar we overheen gaan langs de trailpaden waar de hardloopbikkels door het mulle zand zien gaan. Achter mij loopt een man in het groen die mijn tempo van 4:45 blijkbaar wel lekker vindt en hij blijft tot zo’n 9KM achter mij hangen. Plots gaat hij wat versnellen en gaat voor mij uitlopen, nu moet ik mij niet laten verleiden om met hem mee te gaan, nee, gewoon 4:45min blijven lopen. Vlak voor 11KM komt een loper van de Leidse Roadrunners mij voorbij…. nee RR, nog even wachten… ja.. 11KM, nu mag je versnellen.

Het gas er iets op zodat ik tussen de 4:25 en 4:30 uit ga komen maar oeff.. waarom nu gelijk een stuk onverhard? Tussen 12 en 13KM was het even bikkelen maar daarna mocht deze asfaltloper weer een harde ondergrond onder zijn zolen voelen. Een brede weg (Wildbaanweg) waar nu de “grote inhaalshow” gaat beginnen. De meeste lopers die ik nu voorbij ga hebben ruim de helft van de wedstrijd op hun wedstrijdtempo gelopen en proberen nu hun tempo aan te houden. Onderweg wens ik hen succes en een loper die met wat moeite “je bent goed bezig…oefff” kan zeggen verbaast zich waarom ik nog zo fris ben :)

Op 14KM een waterpost (beetje jammer dat er voor de HM lopers alleen water was, verbeterpuntje voor de organisatie van 2015) waar iedereen een beetje stil was. Met een lekker tempo in de benen roep ik naar de jongen en meisjes bij de marktkraam: “goedemiddag, doe mij maar een BigMac, wat frietjes en een milkshake” – werkt altijd goed :) Een dame (Esther zo bleek later) bij de EHBO post roept naar mij: “Heee, ben jij het Ronald?” – Deze hardloopster die ik ken via twitter, die ik nog niet eerder IRL had ontmoet herkent mij. Ik bevestig haar vraag, zwaai terug en ga weer verder met de inhaalshow. Het tempo ligt nog steeds net onder de 4:30 en ik neem mijzelf voor om bij 19KM nog ietsjes sneller te gaan.

Op 20KM staat een zangeres in een grote fotolijst te zingen, ik klap voor haar, zij stuurt een thumbs-up terug en ik zet nog een beetje aan voor de laatste kilometer. Ik haal een dame in die met een kinderwagen loopt. Haar peuter ligt lekker te slapen in ik roep naar haar: “ik zou ook wel even willen liggen!” ze lacht en zegt dat ik er bijna ben en ja, dat klopt. De laatste bocht en daarna komt de finish in zicht. Dit wordt een mooie negatieve split met een eindtijd net boven de 1:35 uur. Ik trek een sprintje naar de finish maar een man in het geel vlak voor mij voelt zich blijkbaar bedreigd en geeft ook gas tot aan de finish. De speaker roept om dat ik in 1:35:47 over de streep ben gekomen, een mooi gemiddelde van 4:35min/km. De eerste 10,5KM in 49:16min, de tweede helft in 46:13min. Missie geslaagd!

Finish in een mooie negatieve split - Foto: organisatie Hoge Veluwe loop

Finish in een mooie negatieve split – Foto: organisatie Hoge Veluwe loop

Mijn lief ziet mij aankomen en bij haar drink ik mijn waterflesje leeg en eet de appel op die bij de finish werden uitgedeeld. Zij had een mooie 10KM gelopen, 53:13 met niet al te veel trainingskilometers in haar benen. Paul had een zeer nette 41:41 gelopen! Even iets droogs aangetrokken en naar de finish gegaan om Ingrid binnen te zien komen. Ook zij deed nog even een sprintje op het einde en kwam binnen op 1:57:35, heel mooi. Merit en ik bleven nog even wachten of we Lia zagen finishen maar helaas hebben we haar niet meer gezien.
Na warme soep en hier en daar een dikke hamburger (thx Ing en Paul) liepen we weer terug naar de auto. Wederom een geslaagde en mooie loop op de Hoge Veluwe! Absoluut een aanrader!

En weer een stevige bijt voor aan de eremetaalhanger

En weer een stevige bijt voor aan de eremetaalhanger



Tot volgend jaar? - Op de achtergrond het Sint Hubertus Jachthuis

Tot volgend jaar? – Op de achtergrond het Sint Hubertus Jachthuis

Verslag Sneek Marathon

Het verslag van de Sneek Marathon staat eindelijk online: klik hier:
http://www.runningronald.nl/binnenlandse-marathons/mar-athon-rond-sneek-en-meer

Marathon Winterswijk 2014

Ondanks dat ik dit jaar niet echt bezig ben met snelle tijden op de marathon zat ik in het voorjaar toch weer te kijken naar een mooie najaarsmarathon, bijvoorkeur eentje die ik nog niet gelopen had. Niet makkelijk want in het rijtje Zwolle, Eindhoven, Terschelling, Zeeland, Amsterdam, Hoofddorp of Geldrop was er niet zo veel meer te kiezen voor de periode september – november. Alle genoemde marathons heb ik al gelopen (Zwolle en Hoofddorp zijn er zelfs al niet meer) dus zat ik al te kijken naar een buitenlandse marathon. Tijdens mijn zoektocht kreeg in een tweet van de organisatie van de Marathon van Winterswijk, of zoals hij volledig heet: De ABN AMRO Marathon Nationaal Landschap. Of ik het leuk zo vinden om Winterswijk te lopen, dit jaar voor de 3e keer. Ik kende deze marathon nog niet maar was gelijk enthousiast! Ja, doen en niet veel later stond mijn naam op de deelnemerslijst.

De start van de marathon - foto: AV Archeus

De start van de marathon – foto: AV Archeus

Een weekje voor de start zag ik op de deelnemerslijst dat 17 lopers zich hadden aangemeld voor de solo-marathon. De meeste lopers zouden de duo marathon lopen waarbij de één fietst en de andere loopt. Onderweg wisselen de twee lopers om zo samen de 42,195KM vol te maken. Het was dus snel duidelijk dat een top 20 eindklassering op de marathon er in zou moeten zitten voor mij :) Uitgangspunt voor de marathondag zou dan ook uitlopen worden met een tijd ergens tussen de 3:30 en 4:00 uur.

Zaterdag afgereisd naar Arnhem om daar te slapen en zondagochtend zaten Merit en ik om 08:00 uur in de auto richting Winterswijk. Een stuk van Nederland waar ik niet zo veel kom dus des te leuker om daar lekker hard te lopen. De auto neergezet bij de sporthal en startnummer 11, of zoals mijn lief zei “double one”, opgespeld. Even was er wat onduidelijkheid bij mij over de startplek, overal zagen we gele borden met zwarte pijlen maar dat was de richtingaanduiding van het parcours. De start was in een fietstunnel onder de sporthal, lekker dichtbij! Wachtend bij de start kwam Maarten op ons afgelopen. Deze aardige hardloper/brandweerman uit Winterswijk was vandaag in functie. Niet als hardloper maar als brandweerman. Niet op de de brandende sloffen van de hardlopers te blussen maar om de hottubs bij de finish te vullen :)

Een kus voor @FlowerFairy79 vlak na de start - Foto: Merit

Een kus voor @FlowerFairy79 vlak na de start – Foto: Merit

Even voor 10 uur stonden alle lopers gereed in de fietstunnel onder het spoor en kort daarna klonk het startschot. Onderweg voor mijn 34e marathon! De tunnel uit en Winterswijk in. Aangemoedigd door Maarten en een stukje verderop door Merit volgde ik de gele borden met zwarte pijlen die de route aangaven. Ik hield een tempo van 5:00min/km aan, hetzelfde tempo als met de marathon in Sneek. Geen idee of ik dit tot het einde kon volhouden maar he, 3:30 is wel een mooi streven. Lekker doorlopen met veel duolopers om mij heen. Vanaf 4KM zou het wat drukker worden want daar stonden de fietser klaar. De duolopers pakken vanaf dat stuk de rest van de marathon samen. Op sommige plekken kunnen de fietser niet mee met de lopers en worden via via borden omgeleid naar het volgende ‘pickup point’. Ik sprak een duo aan en vroeg hen of er vaste wisselplekken waren. De fietser antwoordde dat ze zelf mochten bepalen wanneer de andere loper het zou overnemen. Op 6KM kwam de eerste leuke afwisseling. Hier liepen we dwars door de stallen van Liesbeth te Peele, echt grappig! Mijn 20 van Alphen petje had ik niet meer nodig (geen regen meer) en gooide ik naar een Winterswijkse jongen en zo liep ik verder richting Miste over mooie fiets- en bospaden.

Mijn foto in de koeienstal is niet gelukt maar dit is een veel leukere 'selfie in progress' - Foto: organisatie Marathon Winterswijk

Mijn foto in de koeienstal is niet gelukt maar dit is een veel leukere ‘selfie in progress’ – Foto: organisatie Marathon Winterswijk


Op 14KM, bij één van de spoorwegovergangen (ik was gelukkig eerder dan de trein) dirigeerden vrijwilligers mijn richting Steakhouse Vivaldi. Huh? moet ik nu echt het restaurant in? Ja, de marathon ging dwars door het restaurant heen waar ook allerlei lekkere dingen werden bereid. In de buitentuinen stonden de BBQ’s al aan maar ik koos ervoor toch maar door te lopen :) Op 18KM, bij de volgende spoorwegovergang kreeg een snelle dame in het oog, in het blauw met nr. 1253. Ze had er een lekker tempo in en nadat ze gewisseld had met haar looppartner vroeg ik aan hen of ze toevallig het snelste gemengde duo waren. Dat wisten ze niet en eigenlijk weet ik het nog steeds niet. De enige manier om daar achter te komen is door alle finishfoto’s te bekijken. Ik liep bij hen weg op weg naar het halve marathonpunt in het bos van Bekendelle. Vanaf hier was het spoorzoeken!

Lees hier verder over Marathon Winterswijk 2014

32KM duurloop door de geschiedenis

Toegegeven, ik schrijf niet zo veel meer op mijn blog maar zo af en toe doe ik toch nog wat bijzondere dingen die het vermelden waard zijn. Hans, hardloper maar ook webmaster van dehardloper.blogspot.nl/ maar ook Polen in Beeld had mij al een tijd geleden een duurloop voorgesteld, de z.g. Battlefieldrun.

Een duurloop door het gebied van Market Garden waar nu, op 11 dagen na, veel geallieerde parachutisten op onze bodem landden en zo meewerkten aan de bevrijding van Nederland en de verdrijving van de Duitse invasie. Hans, die ik in oktober 2009 voor het eerste ontmoette bij de Strandtraining Scheveningen met hindernis is woonachtig in Den Haag maar is opgegroeid in Oosterbeek en kent het gebied dus op zijn duimpje. Een betere hardloopgids voor de dag was er dus niet te krijgen :)

Voorafgaand aan de loop vertelt Hans over de diverse luchtlandingen

Voorafgaand aan de loop vertelt Hans over de diverse luchtlandingen

Een mooie loop waar ik wel een dagje voor vrij wilde nemen en ook Andries, die ik regelmatig bij wedstrijden in het hoge noorden van Nederland tegenkom was van de partij. Merit bracht mij naar Papendal waar de start van de 32KM zou plaatsvinden. Voor vertrek vertelde Hans over de vele plekken waar de gliders en paratroopers zijn geland en onderweg zou hij nog meer informatie geven. Goed plan! Met een rustig tempo van zo’n 5:30min/km gingen we richting Wolfheze. Hee, bekend terrein, hier was ik al eerder geweest met mijn duurloop vanuit Barneveld. Hans had het makkelijk gemaakt, de bordjes voor de Airborn wandeling die de dag na onze duurloop zou plaatsvinden hingen er al. Hierop werden ook diverse bezienswaardigheden gemeld.

Eerste stop in Heelsum

Eerste stop in Heelsum

De eerste stop was bij het WO-II momument in Heelsum om daarna verder te gaan via Doorwerth en Heveadorp. Onderweg vertelde Hans ook veel verhalen die hij via zijn vader heeft meegekregen en, destijds, als jongen van 10 veel heeft meegemaakt. We stopten even bij de Westerbouwing.

Tijdens de tweede wereldoorlog was de Westerbouwing een belangrijk strategisch punt, omdat men goed zicht had over wat er zich afspeelde op de Rijn, in de Betuwe en de lucht daarboven. Tijdens de Operatie Market Garden (Slag om Arnhem) in september 1944 is er zeer zwaar gevochten in deze omgeving. In deze periode is de uitspanning bijna verdwenen door het oorlogsgeweld.

In het restaurant aldaar was een trouwfeest gaande maar dat weerhield ons niet om even een kijkje te nemen bij het uitzicht punt, tot grote verbazing van de gasten. De ‘one-man’band’ speelde er mooi op in door te zeggen “niet naar beneden springen he?” en bij vertrek “niet te hard lopen he?” Daarna werd het restaurant afgesloten voor niet-bruiloftgasten :)

We waren nu bijna in de bossen waar Hans zijn jeugd heeft doorgebracht en hij kon dus feilloos de verborgen schuttersputjes en andere oorlogsoverblijfselen aanwijzen. In het centrum van Oosterbeek was het al lekker druk voor de wandelingen van morgen en veel Engelse toeristen, herkenbaar aan de paarse Pegasus (British Airborne) polo’s, liepen al druk heen en weer tussen de oude momumenten. Een tussenstop bij het ouderlijk huis van Hans waar we even water konden bij tanken en een flesje sportdrank kregen. Goed geregeld! Hans vertelde over de man tot man gevechten die letterlijk in zijn achtertuin hadden plaatsgevonden. Hij wees een slaapkamerraam aan waar vanachter een scherpschutter menig soldaat op de korrel had genomen.

Langs Hotel Hartenstein, het hoofdkwartier van de Geallieerden tijdens de slag om Arnhem. Nu een mooi museum

Langs Hotel Hartenstein, het hoofdkwartier van de Geallieerden tijdens de slag om Arnhem. Nu een mooi museum


Langs de Rijn verder richting Arnhem naar misschien wel het meest bekend punt van Market Garden, de John Frost brug waar een heftige strijd is geleverd tussen de Duitsers en de geallieerde die elk één kant van de brug bezaten en de andere kant probeerde te veroveren.

Tijdens Operatie Market Garden moesten de luchtlandingstroepen de brug vanuit het noorden bezetten, terwijl het geallieerde leger vanuit het zuiden optrok. Als enige eenheid van de gelande Britse troepen slaagde het bataljon van John Frost erin de noordzijde van de brug te veroveren. Hierna kwamen zij van twee kanten onder Duits vuur te liggen: van de Duitsers die de zuidzijde van de brug in handen hadden en van de Duitsers die vanaf het noorden het centrum van Arnhem heroverden. De Nederlandse kapitein Jacobus Groenewoud sneuvelde op 18 september toen hij contact wilde maken met de rest van de divisie. Hij kreeg postuum de Militaire Willems-Orde. Een Poolse brigade onder leiding van Stanisław Sosabowski landde later bij Driel (ten zuiden van de Rijn) om verlichting te brengen. Uiteindelijk kwamen de geallieerden uit het zuiden te laat om de brug in handen te nemen. Om te voorkomen dat Duitsers hun posities in de Betuwe weer in zouden nemen, is de brug vernietigd door de RAF en de USAAF.

Drie runners, 70 jaar later bij de John Frostbrug

Drie runners, 70 jaar later bij de John Frostbrug


Bovenop de brug stonden we even stil en zagen in gedachten hoe veel soldaten daar het leven lieten voor onze vrijheid. Daarna liepen we weer verder door Arnhem Centrum richting het eindpunt maar niet in een saaie rechte weg maar via mooie plekjes zoals Mariëndaal en abdijen zoals Hill Mill. Eenmaal aangekomen op Papendal wandelden we terug het parkeerterrein en konden even douchen in één van de sportcomplexen. Een mooie warme nazomerdag voor een mooie Battlefieldrun. Hans en Andries, dank voor de gezelligheid en natuurlijk dank Hans, voor de organisatie! We hebben lekker gelopen en ook nog veel geleerd :)
Mooi hardloopplekjes in en rondom Arnhem, zoals hier: Mariëndaal

Mooi hardloopplekjes in en rondom Arnhem, zoals hier: Mariëndaal

Aanvullende tekst: Wikipedia



De afstand klopt niet helemaal, ben ergens vergeten op start te drukken

Duurloop Linschoten - Alphen aan den Rijn - 36KM

In de voorbereiding op de Marathon van Winterswijk op 21 september moeten er natuurlijk ook nog wat duurlopen gedaan worden. Vandaag ging de route vanaf Linschoten want hé, niets is leuker dan een duurloop van A naar B, nou ja, in dit geval van L naar A. Mijn lief bracht mij naar Linschoten waarvandaan de route voor 36KM zou gaan via de plaatsen: Linschoten, Oudewater, Snelrewaard, Hekendorp, Hogebrug, Oudeweg bij de Reeuwijkse plassen, Reeuwijk, Oud-Reeuwijk, Tempel, Boskoop en Alphen a/d Rijn. Het eerste stuk van de loop kende ik van de Linschotenloop, een mooi stuk langs het water. De route stond weer netjes in mijn Forerunner 310 maar wat hij niet aangeeft is of je aan de ‘bovenkant’ of ‘onderkant’ van het water moet gaan lopen. Wat nu als je de verkeerde weg neemt en jouw weg plotseling niet meer langs het water zou gaan lopen..

Toch maar even gevraagd aan de wandelaar die mij geruststelde en zei dat zowel de hoofdweg als de de ‘B-weg’ waar ik nu op liep tot aan Oudewater langs het water zou gaan. Een mooi stuk en als je kunt schaatsen zal dit in de winter ook erg mooi zijn.
Oudewater door richting Hekendorp. Een ongelooflijk mooi stuk langs de IJsseldijk waar oude boerderijen nog hun stroom krijgen via ouderwetse stroomkabels aan palen. Schitterend lopen langs alle appelbomen waar nogal wat huizen te koop staan. Ga maar eens kijken op Funda op de Hekendorpsebuurt.. onbetaalbaar.. dat wel.

Langs het water vanuit Linschoten naar Oudewater

Langs het water vanuit Linschoten naar Oudewater


Hekendorp uit richting Hogebrug en hier opnieuw een mooi stuk richting en door de Reeuwijkse plassen. Mooie huizen en dito auto’s. Ik durfde er geen foto van de maken, iets te veel inbreuk op de privacy maar ik heb nog nooit een nieuwe roze Jaquar en in dezelfde kleur een nieuwe roze Porsche op een erf zien staan :) Het stuk door de Reeuwijkse plassen is een aanrader voor elke hardloper. Dit stuk kende ik al van mijn duurloop daar met Sylvia in 2011. Via Oud Reeuwijk weer verder richting het dorpje met de bijzondere naam Tempel. Ook dit was al bekend gebied maar een stukje verder op Tempel uit kwam ik weer op onbekend gebied richting Boskoop.
De Hekendorpsebuurt waar stroomkabels nog aan de palen hangen

De Hekendorpsebuurt waar stroomkabels nog aan de palen hangen

Mooi lopen over/door de Reeuwijkse plassen

Mooi lopen over/door de Reeuwijkse plassen

Vanaf hier was het navigeren geen probleem meer. Op ongeveer 6KM voor huis werd ik gebeld. Gelukkig had ik oortjes in, best bijzonder want ik loop eigenlijk altijd zonder maar nu testte ik een nieuwe hardloophoofdtelefoon van JVC (daarover later meer), en kon dus snel opnemen. De bezorgster van Hello Fresh die met een pakket ingrediënten voor gezond eten voor de deur stond. Ik vertelde dat ze 25 minuten te vroeg was, wat ze ook beaamde. Ze zou even langs twee andere adressen rijden en dan weer terugkomen. Ondertussen versnelde ik mijn pas om op tijd terug te zijn maar natuurlijk.. als je haast hebt gaat één van de vele bruggen hier in Alphen open. Zeker 15 zeilboten onder de ophaalbrug door. Snel een SMS’je naar de bezorgster dat ik tussen 15:08 en 15:10 uur voor mijn deur zou staan en inderdaad, om 15:09 kon in het pakket van haar aannemen :)

Je hebt altijd wel een brug tegen in Alphen aan den Rijn

Je hebt altijd wel een brug tegen in Alphen aan den Rijn


Een mooie duurloop waarvan 75% toch wel onbekend gebied was. Heerlijk genoten ondanks de harde wind het de regen zo af en toe! Binnenkort weer zo’n lekkere lange!
36,6KM – 3:24min – 5:34min/km gemiddeld, 139bmp



6e editie van de Zeeuwse Trainingsloop - Paars!

Even een kort verslagje van de 6e editie van de Zeeuwse Trainingsloop:

Net als afgelopen jaren organiseerde Jacqueline, beter bekend als @CurlyisRunning de training over de laatste 23KM van het parcours van de kustmarathon.
Wat in 2009 begon als een kleine loop voor 12 lopers is inmiddels uitgegroeid naar een heuse training voor bijna 40 lopers. Vandaag veel bekende gezichten maar ook nieuwe aanwas via RunningHans die 10 lopers meenam van AV Energie maar ook via Facebook meldde zich lopers aan die het zware parcours wilde bedwingen.

Onderweg naar Zeeland, samen met Merit begon het feestje al in de auto, het Paarse Feestje, want elk jaar heeft een kleurthema. Na zwart, wit, blauw, rood en oranje was de dresscode vandaag
dus paars. Verzamelen in Zoutelande en daarvandaan met de bus naar de start bij het strand van Vrouwenpolder. Nog even snel een groepsfoto op de trappen en daarna door de regen het strand op.
Altijd pittig die 7KM over het zand maar daarna lekker op de fietspaden verder.

Het zag behoorlijk paars in Zeeland

Het zag behoorlijk paars in Zeeland

Na bijna 11KM kregen we weer een superbehandeling van het leukste stel uit Zeeland, Fabiola en Günter, die op 13KM bij Domburg weer een uitgebreide verzoringspost hadden ingericht.
Met name de nieuwe lopers wisten niet wat ze zagen: “Dit is geen verzorgingspost, dit is een lopend buffet! Wat een service” en dat was het! Daarna weer verder door de duinen en
hier en daar de bekende trappen. Ik liep een beetje heen en weer om zo hier een daar een beetje bij te kletsen. Om met Sierd bij te kletsen wist ik dat ik helemaal naar voren moest
dus tot twee keer toe van achteren naar voren gelopen wat het vandaag weer een extra lekkere training maakte.

Weer superverzorging van Fabje en Günter

Weer superverzorging van Fabje en Günter


Vlak voor Westkapelle begon het flink te spoken. Hoewel het voorspelde onweer uitbleef kregen we wel regen, hagel en wind, heel veel wind over ons heen! Een nat pak, maar ach, de Kustmarathon
is nu eenmaal de zwaarste van Nederland dus dan maakt dat slechte weer ook niets meer uit :)
Het weer was soms niet al te best - Foto: Günter

Het weer was soms niet al te best – Foto: Günter


In Zoutelande kwamen we na ongeveer 2:30 uur allemaal veilig en voldaan over de finish! Daarna opfrissen op de minicamping en lekker smikkelen in Zoutelande.
Wat was het weer een TOPDAG! Jacqueline, weer heel erg bedankt voor de organisatie en graag tot volgend jaar, bij de 7e editie: dresscode: GROEN
Tja, die tank in Westkapelle, die heeft iets magisch :) - Foto: Petra

Tja, die tank in Westkapelle, die heeft iets magisch :) – Foto: Petra

Meer foto’s vind je op mijn Facebookpagina





Mar-athon rond Sneek en meer

Tja, hoe schrijf je een verslag van een marathon die ruim twee maanden eh.. 3 maanden geleden is gelopen. Deze blogpost heb ik op 22 juli 22 juni gezet maar is eigenlijk geschreven op 11 oktober 2014…

Vlak voordat ik met mijn lief op vakantie ging liepen we samen de Marathon van Sneek. Merit de halve en ik de hele. Een druk programma want we sliepen na de marathon in Leeuwarden en daarna dus op vakantie. Het plan zou dan ook worden:

1) rijden naar Leeuwarden, daar de spullen (koffers dus) in het hotel achterlaten en vertrekken richting Sneek
2) om 19:00 uur gaan lopen en daarna weer terug richting Leeuwarden
3) zondag in Leeuwarden ontbijten en dan 3 uur rijden naar het vliegveld van Charleroi in België
4) vliegen naar Trapani op Sicilië en de dag erna bijna 5 uur rijden naar de eindbestemming Toarmina

man, als ik het zo lees is de marathon het meest makkelijke onderdeel van deze 3 dagen geweest :)

Klaar voor actie! Wie gaat wie hazen?

Klaar voor actie! Wie gaat wie hazen?


Maar goed, de marathon dus. Mijn 33e marathon zou er eentje van genieten worden. Een nieuwe marathon in Nederland, die moest natuurlijk gelopen worden. Zeker leuk omdat deze op de midzomeravond (21 juni) werd gehouden. Starten vanuit het centrum van Sneek en dan voor donker binnen zijn. Een paar weken voor de marathon zat ik een beetje heen en weer te twitteren met Nesrine en haar vriendin Christine. De laatste wilde graag een nieuw PR lopen op de marathon, 3:30 en zonder dat ik er iets aan kon doen werd ik ingezet als haas voor Christine en Nesrine. Apart, want deze twee dames zijn sterke lopers en ik vroeg mij echt af wie wie ging hazen. Op de wedstrijdavond bracht ik eerst Merit naar de verzamelplek voor de halve marathon lopers. Zij zouden met de bus richting de brug bij Terherne worden gebracht. Hier is het halve marathonpunt van de hele marathon en hiervandaan zouden de 21,1KM lopers dus het parcours verder volgen terug naar Sneek. Na afscheid genomen te hebben van mijn lief en haar succes gewenst te hebben reed ik door naar het centrum van Sneek, parkeerde mijn auto ongeveer 10min lopen vanaf de start en liep richting de Sneekerpoort, de start van de 42,2KM.
De start van de marathon met Christine, Nesrine en Raymond. Syncronise Watches! - Foto: Nico Altenburg

De start van de marathon met Christine, Nesrine en Raymond. Syncronise Watches! – Foto: Nico Altenburg


Hier al veel bekende gezichten en nog meer bij het afhaalpunt van de petjes. De marathonlopers kregen er eentje met ledjes erin. Deze lampjes moesten aan worden gezet om 22:30, dus 3:30 uur na de start. De bedoeling was dus om binnen te zijn voordat de lampjes aangingen. Inmiddels hadden Christine en Nesrine mij gevonden en ook Raymond, bekend van het lopen op de Vibrams, zou zich bij ons groepje aansluiten en zo stonden we met ons vieren bij de Sneekerpoort te wachten op het startschot. Precies om 19:00 uur vertrokken we en Christine ging al gelijk los. Door de straten van Sneek liep ze regelmatig voor mij uit en liep sneller dan het geplande tempo van 4:55 – 5:00min/km. De haas ging nu voor het groepje lopen om iedereen in ‘bedwang’ te houden en dat ging goed. We liepen lekker met z’n viertjes en het ging soepeltjes.
De haas met zijn gevolg. Nesrine is superfit zo te zien - (Wie de foto heeft gemaakt weet ik niet meer)

De haas met zijn gevolg. Nesrine is superfit zo te zien – (Wie de foto heeft gemaakt weet ik niet meer)

Via de fietspaden langs de Nijedijk liepen we richting Joure en gingen na 10KM een graspad op richting het Jentjemeer. Hier werd het smal, 1 loper breed en moesten we goed opletten waar we onze voeten terecht kwamen, nu geen zin in verzwikte enkels. De route ging na een kilometer over het grasland van een boerderij, daarna over een kunstmatig aangelegde brug over de Noorder Oudeweg. De kilometers gingen nog steeds super, elke keer 4:55min/km. Na 14KM liepen we over de weg richting Goingarijp. De plaatsnaam klonk mij bekend in de oren maar tot nu toe weet ik nog steeds niet waarvan. Op deze weg stond veel wind en die hadden we vol tegen. Er vormde zich wat groepjes en zo pakte we om en om de kop. Het dorp van 227 inwoners in en daar liepen we over een pad langs één van de vele Friese meren. Het pad was erg smal, zo smal dat er net één loper op paste. Ik nam de kop en probeerde de 5min/km aan te houden met mijn loopmaatjes achter mij. Er waren wat ‘inhammen’ waar het pad wat breder werd en hier konden we inhalen. Christine had er zoveel zin in dat ze mij voorbij ging en in straf tempo doorliep richting het halve marathonpunt in Terherne.

Merit onderweg in haar halve marathon - Foto: Nico Altenburg

Merit onderweg in haar halve marathon – Foto: Nico Altenburg


Hier bij de brug van Terherne waren de halve marathonlopers gestart waaronder Merit, die zou zo’n beetje binnen zijn in Sneek. Wij moesten nog een uur een een kwartier doorgaan. Een pittig stuk volgde, de brug over de Nieuwe Wetering en via dat kanaal terug richting Sneek. Het tempo was nog goed te doen en we bleven netjes net onder de 5:00min/km. Inmiddels waren we 2:30 uur verder sinds de start en je voelde het afkoelen op deze midzomeravond. De koude wind zo langs het water was ook niet echt lekker op mijn buik. En ja, dom als ik was, ik had mijn buik niet ingesmeerd met vaseline zoals ik altijd doe dus ik voelde mijn buik kouder en kouder worden wat dan gelijk op mijn darmen slaat. Bij 30KM zag ik een dixie en ik zei tegen Nesrine dat ze het haaswerk moest overnemen. Ik nam afscheid van mijn gehaasden en maakte een kilometertijd van 6min en 40 seconden :) Nu moest ik alleen verder, op zoek naar mijn maatjes, maar het gat was te groot om in te lopen.
Ik gok dat dit op zo'n 29KM is. Hier had de haas al buikproblemen en loopt achteraan - Foto: Nico Altenburg

Ik gok dat dit op zo’n 29KM is. Hier had de haas al buikproblemen en loopt achteraan – Foto: Nico Altenburg


Ondanks ik wat sneller ging dan 5:00 kon ik op 38KM het geplande tempo niet meer vasthouden. In dacht onderweg een paar keer Nesrine, Christine en Raymond voor mij uit te zien lopen maar elke keer als ik dichterbij kwam waren ze het niet. Ik besloot wat rustiger aan te doen op de Grienedyk. Na 39KM was ik weer terug op de randweg van Sneek en liepen we richting het centrum. Ondanks dat het nog geen 22:30 uur was besloot ik mijn lampjes aan te doen voor de laatste 3KM. Het aquaduct door en dan er nog even ‘uitklimmen’. Bij de drankpost op 41KM stopte ik om nog wat te drinken en eten om daarna richting het centrum te gaan. Daarna langs de grachten van Sneek terug.. liep ik nog wel goed?? Ik zag geen andere lopers meer maar al snel zag ik de Sneekertoren, het logo van deze marathon. Op naar de finish op de Zuideind. Nog even zwaaien en de streep over. Een tijd van 3:33:09 – prima tijd gezien de trainingsomvang van de afgelopen maanden.
De laatste hindernis, het aquaduct uit - Foto: Nico Altenburg

De laatste hindernis, het aquaduct uit – Foto: Nico Altenburg


In het uitloopvak zag ik mijn lief achter de hekken staan en ging snel naar haar toe. Daar zag ik ook weer mijn loopmaatjes Nesrine, Christine en Raymond die alle drie supertijden hebben gelopen (3:28:05, 3:28:47 en 3:28:28) – Een mooi PR voor Christine die vanaf het begin al heel sterk liep. Ook Merit had goed gelopen en klokte 2:00:12 op de halve. Nog even bijgekletst hier en daar met de bekenden en daarna met Merit richting de auto. Onze honger hebben we gestild bij een McDonalds in Leeuwarden en daarna lekker gaan slapen, morgen zouden we een andere marathon gaan doen: op naar Sicilië!
Hallo Sneek! RR over de finish - Foto: Anton de Wolf

Hallo Sneek! RR over de finish – Foto: Anton de Wolff


Een bijzondere marathon waarbij deze haas voor het eerst in zijn carriere moest afhaken maar die mooie medaille van de Sneek Marathon zit in de pocket!
Hij is mooi, de medaille van Sneek!

Hij is mooi, de medaille van Sneek!




Het was heerlijk bijkomen van de marathon, hier bij de Etna op Silicië

Het was heerlijk bijkomen van de marathon, hier bij de Etna op Silicië

Review Garmin Forerunner 620

Jullie moesten er lang op wachten maar nu is dan eindelijk mijn uitgebreide review van de Garmin Forerunner 620 gereed. Ruim 22 minuten uitleg van een zeer compleet GPS hardloophorloge is eigenlijk nog niet voldoende om alles uit te kunnen leggen. Ik heb nu ruim 5 maanden mogen werken met de Forerunner 620 en eerlijk is eerlijk, het is een mooi en uitgebreid hardloopmaatje.
De uitbreiding met wifi en bluetooth is absoluut een verbetering t.o.v. de Forerunner 610. Via het nieuwe ‘verbindingsprogramma’ Garmin Express Fit stuur je eenvoudig de gegevens van je (thuis)netwerk door naar je Forerunner 620 zodat deze altijd en gemakkelijk je gegevens kan doorsturen naar Garmin Connect.

Heb je vragen laat dan even een reactie achter op deze blogpost of check de website van www.SeeYourHeartBeat.com

Veel kijkplezier!



De Garmin Forerunner 620 - verkrijgbaar in blauw en wit - Foto: @RunNes

De Garmin Forerunner 620 – verkrijgbaar in blauw en wit – Foto: @RunNes



Estafetteloop 15KM samen met Nesrine in team NesRRun

Hemelvaartsdag 2014, voor de tweede keer werd De Loop van Leidsche Rijn georganiseerd. Compleet met Romeinse ridders was het Maximapark in Vleuten omgetoverd in een mooi hardloopgebied en ook dit jaar was er de estafette wedstrijd georganiseerd door @Loopmaatjes. Nesrine, eind februari bevallen van een mooie dochter en alweer druk aan het lopen had sinds haar bevalling nog geen tempo-wedstrijden gelopen, net als ik. Mijn laatste snelle loop was een 10KM in januari maar daarna weinig écht hard gelopen.

Vlak na de start, concentratie ten top - Foto: Merit

Vlak na de start, concentratie ten top – Foto: Merit

Nesrine vroeg aan mij of ik met haar de 15KM estafette wilden lopen: team NesRRun. Ik de eerste 7,5KM en zij de laatste. Een mooie test voor ons beiden. Eerst met Merit op bezoek bij Nesrine en Robert om naar Baby G te kijken en te dollen met Peuter D. Daarna richting estafette verzamelplek in het Maximapark waar Nesrine en ik het wisselen gingen oefenen. Bij de estafette geen stokje maar een soort hesje wat loper 1 aan loper 2 moet overdragen in het wisselvak op 7,5KM.

Het oefenenen ging goed ook bij de geplande snelheid van 15km/u dus op naar het startvak voor mij. Nesrine liep ondertussen binnendoor naar het wisselvak. In het startvak even kletsen met Falco die iets sneller dan 4:00min/km wilde gaan lopen en ondertussen viel mijn oog op een hesje van één van de hazen “Special Rabbit – 4:00min/km”. Het was niemand minder dan Marcel Uppelschoten, een snelle hardloper (goed voor marathons rond de 2:30u) die ik ook persoonlijk ken. Een goede haas om bij te blijven.

Lees hier verder over Estafetteloop 15KM samen met Nesrine in team NesRRun

Leiden marathon 2014 ... beetje warm!

Na een half jaar een heeeel stuk minder getraind te hebben, 5KG zwaarder te zijn geworden en praktisch geen tempotrainingen meer gedaan te hebben was de vraag van clubmaatje Kees of ik hem in de Leiden Marathon wilde hazen naar 3:30 wel een lastige. Het zou een gewaagd plan worden… Ik zei tegen Kees dat hij waarschijnlijk mij zou gaan hazen dan ik hem…

Voordat zondag 18 mei was aangebroken deed ik, samen met Merit op zaterdag 10 mei mijn laatste (lange) training in de bosrijke omgeving van Belgisch Limburg. Loopmaatje Ingrid woont met haar man in de buurt van het Belgische Maaseik waar ze erg mooi woont en, bij wijze van spreken, zo vanuit haar achtertuin het bos in loopt. Een mooie omgeving om 15KM te lopen, hier en daar met de nodige heuveltjes. Na afloop sushi gemaakt voor 4 personen en nog heerlijk nagenoten van een mooie dag. Een heerlijke mini-vakantie!

Mooi lopen in de achtertuin van Ingrid in Belgisch Limburg

Mooi lopen in de achtertuin van Ingrid in Belgisch Limburg

Een week later was er geen tijd voor een rustig loopje, er moest gewerkt worden. ‘s ochtends vertrokken vanuit Alphen met mijn auto vol hardlopers waaronder Kees en Gabriella en geparkeerd op de Haagweg zoals elk jaar. Deze keer bracht het pendelbusje ons tot bijna in de Pieterskerk en daar kon ik met Kees nog even de planning doornemen. Hij wilde voor een eindtijd van 3:30 gaan maar in ieder geval onder de 3:40 uur. Een pittige opgave, zeker gezien de temperatuur. Bij de start zou het zo’n 20 graden zijn maar zou later op de dag doorstijgen naar 25 graden. Nou ja, we zouden het wel gaan zien: weg op 5:00min/km en kijken hoelang we (lees ik) het zouden volhouden. Ik zou in ieder geval proberen tot 25/30km dat tempo vast te houden.

Veel bekende gezichten bij de Leiden Marathon 2014

Veel bekende gezichten bij de Leiden Marathon 2014


In de kerk was het een weerzien van veel bekende maar ook wat nieuwe gezichten. Even snel een praatje met Mr. Leiden Marathon himself, Tjeerd Scheffer. Daarna nog even een fotomomentje met alle lopers die zich verzameld hadden zo rond de stand van de Hardloopwinkel en daarna richting de start. Frank, Richard en nog meer snelle mannen en vrouwen stonden al in het wedstrijdstartvak. Kees en ik liepen nog een beetje in en wachtten op het startschot. 10:30! Tijd om te vertrekken! Kees en ik hielden gelijk het gewenste tempo van 5:30min/km aan en liepen ontspannen Leiden uit richting Zoeterwoude Dorp. Bij het oude klooster daar staat normaal gesproken mijn oud collega Aad maar helaas.. dit jaar niet.. hij zal wel in zijn huis op Aruba zitten, genietend van wat kokosnootmelk :)

De twee blauwe shirtjes vlak na de start -  Foto:  Emile van Aelst en Johans Kranenburg

De twee blauwe shirtjes vlak na de start – Foto: Emile van Aelst en Johans Kranenburg

Lees hier verder over Leiden marathon 2014 … beetje warm!